Wie gelooft er nog in een gezond huwelijk? Twee mensen die heel de dag op elkaars lip moeten leven en andermans schijt ruiken als die van de wc komt. Zoiets kan toch alleen maar leiden tot seriële vreemdgangers?
Het huwelijk: in zijn cabaretprogramma’s heeft Youp van ’t Hek het er niet zelden over. Speciaal voor actrice Wivineke van Groningen en Debby Petter, zijn vrouw, schreef Van ’t Hek nu de lunchtheatertekst Hexen. Over twee stukgelopen huwelijken.
In veel opzichten is deze tekst typisch Van ´t Hek. Zwetende veertigers op de efficiencybeurs en in trieste hotelzaaltjes in de provincie geven ook nu de toon aan van datzelfde zielloze en intens burgerlijke leven dat Van ´t Hek op het podium zo graag mag fileren.
Het verschil is dat de tekst uit de monden van twee vrouwen komt. Dat is een aangename verandering. Zeker ook omdat Petter en Van Groningen met zichtbaar plezier twee overtuigende bijna-vijftigers neerzetten.
De twee ontmoeten in een foeilelijke hotelkamer. Allebei zijn ze belazerd door Erik, hun gezamenlijke ex-man. Nu Erik op het punt staat te trouwen met zijn derde vrouw besluiten de twee exen de bruiloft op te luisteren met een keihard stukje over Eriks hondse gedrag.
Inspiratie kwam misschien van de Deense film Festen, waarin een zoon ten overstaan van de voltallige familie zijn vader van incest beschuldigd. Nu, ook in Hexen moet de familie het ontgelden en op de hotelkamer oefenen de twee vrouwen hun wraakzuchtige speech, waarin ze niemand sparen. Ook elkaar niet.
Met veel humor en gescheld (‘spinaziekut, kantoorsnol’) haast de scherpe dialoog zich naar het te verwachten lichtmoralistische einde. Cabaret is het, vermomd als toneel.
Hexen door Youp van ‘t Hek, regie Berend Boudewijn. Theater Bellevue, Amsterdam, 30 augustus 2007. Tournee t/m 14 oktober. www.theaterbellevue.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments