Fanatieke religieuze overtuigingen zijn in het theater bijna altijd verdacht. Niet bij de jonge, Zwitserse toneelschrijver Lukas Bärfuss. In zijn De bus, voertuig van een heilige, nu voor het eerst in Nederland gepeeld door toneelgroep Het Syndicaat, vertonen juist de atheïsten een onuitstaanbaar soort fundamentalisme.
Hoofdpersonage Erika is op weg naar de Poolse bedevaartsplaats Częstochowa. Onderweg in de bus ontmoet ze een groep ongelovigen die ronduit barbaars reageren op haar geloofsuitingen. Ze mishandelen haar, suggereren dat ze haar zullen vermoorden en laten haar ten slotte achter in de wildernis.
Bärfuss won voor zijn theatertekst een prijs. Maar in deze regie van Daniëlle Wagenaar is moeilijk te zien waarom. De voorstelling is verwarrend en langdradig. Het is niet de spannende ’zwartkomische roadtrip’, die de flyer belooft. Daarvoor is humor te schaars en Wagenaars enscenering niet enerverend genoeg. Ook duurt het zeker drie kwartier te lang.
Maar het vervelendste is dat Bärfuss’ personages stuk voor stuk onverdraaglijk zijn: buschauffeur Herman met zijn losse handjes (Niek van der Horst), de humorloze passagiers en de cynische pompbediende (desondanks een leuke rol van Jaap ten Holt). Het zijn nare mensen, allemaal overtuigd van hun gelijk, zonder dat een enkele motivatie wordt gegeven voor hun gedrag. Zelfs van Erika (Roos Hoogland) is moeilijk hoogte te krijgen. Hoogland speelt haar mooi onderkoeld en meelijwekkend. Maar uiteindelijk zijn ook haar handelingen ondoorgrondelijk.
Het is prijzenswaardig dat Het Syndicaat, zelfs nu de structurele subsidie is stopgezet, serieuze, maatschappijkritische stukken voor hun publiek van 16 jaar en ouder blijft spelen. Maar waarom nu juist De bus?
Frascati, Amsterdam, 12 februari. Tournee t/m 23 april. www.hetsyndicaat.com
Reacties
Powered by Facebook Comments