Wat doet een Westers theaterechtpaar met de klassieke huwelijksproblemen in het hart der duisternis? Volgens theatermaker Ko van den Bosch gewoon hetzelfde als waar dan ook, oftewel ongezond veel zuipen en bekvechten alsof er op een steenworp afstand geen mens ligt te creperen.
In Achterlanden, zijn tweede muziektheatervoorstelling bij het Noord Nederlands Toneel, situeert Van den Bosch zijn eclectische theater in een met prikkeldraad afgerasterde villa in Kongo. Absurdistische taferelen met drank, pistolen en een peniskoker volgen elkaar snel op. Een strak bandje onder leiding van Robert van der Tol speelt trashy rock ‘n’ roll.
Het onsympathieke stel wordt zonder genade gespeeld door Malou Gorter en de Groningse acteur Albert Secuur. Gorter trilt en schokt zo hevig dat de cognac uit haar glas vliegt. Eenzaam schuifelt ze door de villa met airconditioning, omringd door rimboe en rare inboorlingen. Haar man scheurt dagelijks plankgas in zijn Mercedes door Kinshasa naar zijn werk. Op een morgen ligt er een zwarte man met een schotwond voor het tuinhek. Zo worden de kille Westerlingen gedwongen tot contact met hun omgeving.
De pas als performancekunstenaar afgestudeerde en blanke Rory de Groot imponeert als ‘de neger’. Hij zingt, brult en praat als een agressieve bluesrocker à la Jon Spencer. In zijn bevlogen preken tegen de volledig van zichzelf vervreemde vrouw wil er nog wel eens een betekenisvolle boodschap uitrollen. De primitieve bluesrock beukt ondertussen lustig voort.
Het ritme van Achterlanden ligt hoog. Dat maakt deze cynische rockmusical, die anders het niveau van middelmatig theater over clashende culturen niet zou ontstijgen, tot spitse toneelpunk. Met, voor wie het blieft, vintage Ko van den Bosch gerouwdouw.
Machinefabriek, Groningen, 31 oktober. Tournee t/m 2 december. www.nnt.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments