Een terroristische aanval heeft Mark en Louise samengebracht in een atoomschuilkelder. Twee mensen die een lange tijd moeten zien te overbruggen in een krappe afgesloten ruimte. Dat is een bekend verhaal. Uiteindelijk blijkt het binnen altijd gevaarlijker dan buiten. Zo ook nu weer.
De jonge Engelse toneelschrijver Dennis Kelly verbindt in After the end actuele maatschappelijke angsten met een drama van meer persoonlijke aard. Niet de gezichtsloze terroristen vormen in deze tekst de bedreiging. Maar de gewone man die zich laat leiden door angsten en frustraties.
Mark Kraan speelt übernerd Mark, een dwangneuroot met twijfelachtige politieke ideeën. In zijn verregaande vrees voor de man met de baard heeft hij een huis met schuilkelder gekocht. Nu de bom is gevallen, sleurt hij het mooie en hippe meisje Louise (Lien De Graeve) mee zijn kelder in en terroriseert hij haar met zijn waanideeën, complottheorieën en het spel Dungeons and Dragons. Langzaam verandert Mark van een meelijwekkende sukkel in een enge psychopaat. Het zieke psychologische spel dat hij speelt, krijgt een weerzinwekkend einde.
De choquerend bedoelde onthulling aan het einde verliest enigszins aan kracht doordat deze plotwending al eerder overduidelijk wordt aangekondigd. Nou blinkt After the end toch al niet uit door subtiliteiten. Er wordt met drollen gegooid, de bonen uit blik vliegen in het rond en ook fysiek geweld wordt niet geschuwd.
De kale en ruwe hedendaagse taal van Kelly is daarentegen van een prachtige schoonheid. De vele geinige dialogen smaken naar meer. Het spel van Kraan daarbij is erg vermakelijk. Regisseur Domien Van Der Meiren rijgt op een geslaagde manier stereotype thrillerelementen en zwarte komedie aan elkaar.
After the end van Dennis Kelly door Het huis van Bourgondië, regie Domien Van Der Meiren. Theater Frascati, Amsterdam, 28 maart 2007. Tournee.
Reacties
Powered by Facebook Comments