Vincent Kouters

1 Wachten op Godot, Oostpool, regie Erik Whien
Becketts overbekende klassieker krijgt een geraffineerde make-over van regisseur Whien en blijkt toch tijdloos te zijn. Foutloos geënsceneerd en gespeeld. Vooral komisch duo Sanne den Hartogh en Stefan Rokebrand valt op als eigentijdse Vladimir en Estragon.

2 Kokoschka live!, Veenfabriek/Warme Winkel/Nieuw West
Kokoschka’s woeste, kleurrijke schilderijen komen tot leven in de buitensporige collagevoorstelling van deze eigengereide supergroep. Een verrassende remix van mime, muziek en beeldende kunst is het waanzinnige resultaat.

3 Nature or nurture, Alexandra Broeder
Broeder regisseert kinderen die volwassenen spelen die terugverlangen naar hun kindertijd. Dankzij de oncompromisloze vorm van de voorstelling en de toewijding van de jonge acteurs ontpopt zich een angstaanjagend existentialistisch drama.

4 De opgaande zon, Toneelgroep Maastricht, regie Arie de Mol
Muzikaal en flitsend theater was altijd al Arie de Mols sterkst kant. Maar dat hij zelfs van een tikkeltje ouderwets sociaal-realistisch stuk van Herman Heijermans een meeslepende smartlap kan maken, is absoluut bewonderenswaardig. De jonge cast speelt als een trein.

5 Dit is mijn vader, Huis van Bourgondië/Ilay den Boer
Met zijn geheel persoonlijke manier van theater maken doet Ilay den Boer dit jaar op spectaculaire wijze van zich horen. In het slimme Dit is mijn vader maakt hij zijn publiek op slinkse wijze deelgenoot van de worsteling met zijn Joodse identiteit.

6 Van de brug af gezien, Oostpool, regie Erik Whien
Andermaal dit seizoen levert Oostpool een onwaarschijnlijk mooie interpretatie af van een terecht klassieke toneeltekst over integratie en economische malaise. Ditmaal vallen op: het sterke toneelbeeld en de fantastisch spelende cast die enkele hartverscheurende scènes ten beste geeft.

7 Berm, Bellevue Lunchtheater, regie Gerardjan Rijnders
De puntige door Rik van den Bos geschreven toneeltekst, het modderige toneelbeeld en het innemende spel van de 84-jarige Henny Orri en haar dochter – alles klopt aan dit indrukwekkend staaltje lunchtheater.

8 Blue remembered hills, De Roovers
Subliem geacteerde locatievoorstelling waarin het naïeve – want vanuit het kindperspectief vertelde -oorlogsverhaal van Dennis Potter op aangrijpende wijze wordt getoond. Oorlogje spelen was niet eerder zo huiveringwekkend.

9 Over dieren, Het Nationale Toneel, regie Susanne Kennedy
De meest verontrustende voorstelling van het jaar komt van de hand van regietalent Susanne Kennedy, die een hermetische tekst van Elfriede Jelinek binnenstebuiten keert en ensceneert als perverse peepshow. Actrice Antoinette Jelgersma regeert als een hoer from hell.

10 De lange nasleep van een korte mededeling, Toneelschuur Producties, regie Joeri Vos
René van ‘t Hof, Willem de Wolf, José Kuijpers en Jaap ten Holt spelen een droogkomische roddel- en achterklaptekst van Magne van den Berg. Het wordt een subtiele klucht vol dodelijke, terloopse opmerkingen.

Slechtst: Extreem, MTV en Rick Engelkes, regie Sarah Moeremans
De oubollige en moralistische, Amerikaanse tekst, die MTV om duistere redenen geschikt achtte voor een jong theaterpubliek, is zo barslecht dat regisseur Moeremans zich helaas genoodzaakt zag deze met veel nepbloed, harde muziek en een grotesk acterende Birgit Schuurman te moeten overstemmen.