Vincent Kouters

1 10 geboden, deel 2 van Krzysztof Kieslowski door NT Gent, regie Johan Simons
Beeldend, rijk en ronduit prachtig theater van Simons. Van een dwaze klucht over postzegelverzamelaars tot een smartlap over een ontvoerd kind, van jolig kindertheater tot een college over ethiek.

2 Louterbloemen door Toneelgroep De Appel, regie Geert de Jong
In de zaal van het Appeltheater bouwden De Jong en decorontwerper Aidan Radier een onvoorstelbaar gedetailleerd volkstuinencomplex na. Vol verwilderde Appelacteurs in een mooi melancholieke choreografie.

3 Wiek door Boukje Schweigman
Mens en machine versmelten bij Schweigman. Immer draaiende wieken zetten drie danseressen aan tot een wonderbaarlijke krachtsinspanning en een immense concentratie.

4 De laatste dagen der mensheid van Karl Kraus door ’t Barre Land
Acteurscollectief ‘t Barre Land liet zich inspireren door Kraus’ volstrekt onopvoerbare De laatste dagen der mensheid en kwam met een grappig en onnavolgbaar drieluik op de proppen. Over oorlog, media en decadentie. En nog zo wat.

5 Met open ogen door Judith Hofland
Theatervormgeefster en -maakster Hofland stuurt haar publiek de straat op. Ze creëerde een wandeling die je gaandeweg doet twijfelen aan alles en iedereen om je heen. Opzienbarend nachtmerrietheater.

6 Hannah en Martin door Mugmetdegoudentand
Lineke Rijxman en Willem de Wolf overdenken de aantrekkingskracht tussen de stramme Martin Heidegger en de nog stuggere Hannah Arendt. Dat alles ondoorgrondelijk blijft, doet niets af aan het sterke concept en acteren.

7 Kopenhagen van Michael Frayn door Het Nationale Toneel, regie Peter Tuinman
Ouderwets degelijk teksttoneel in de grote zaal, maar dan goed. In een confrontatie tussen Niels Bohr en Werner Heisenberg, geniale wetenschappers allebei, worden de maatschappelijke consequenties van atoomsplitsing kraakhelder. En dan barst de bom.

8 Mannetje met de lange lul door Dood Paard en Maatschappij Discordia
Een bewust rommelige montage van toneelteksten door acteurs Kuno Bakker en Jorn Heijdenrijk, waarin gelukkig alles grandioos mislukt. Een filosofische klucht dus, met alle verkleedpartijen, verwarring en overspel van dien.

9 Los door Oostpool, regie Marcus Azzini
De ongecompliceerde lol spat aan alle kanten van Los af. Azzini en zijn prima acteurscollectief weten precies hoe je een ongemakkelijk feestje organiseert. Subliem Parademateriaal.

10 Wild Boys door Willemijn Zevenhuijzen en Hetveem Theater
Stoere mannen drinken veel bier, laten boeren en scheten, roken shag en plassen wild. En ze spelen in een beroerd punkrockbandje. Zevenhuijzen weet van clichés een geinig theatraal onderzoek naar genderrollen te maken.

Slechtst: Geslacht van Rob de Graaf door Het Toneel Speelt, regie Ger Thijs
Rob de Graafs duistere, associatieve tekst wordt door Thijs in het keurslijf van een well-made play geramd. Dat dit niet lukt, blijkt uit de onmachtige acteurs, de rare dramaturgie en de schrijnende letterlijkheid.