Theater EA speelt op dit moment Ernest Hemingways klassieker For whom the bells tolls. Tarkan Köroĝlu, regisseur en artistiek leider van de jonge groep, bewerkte Hemingways fictieve relaas uit de Spaanse burgeroorlog in de jaren 30 tot een duistere, sobere voorstelling. Puur teksttheater, met een van de mooiste en belangwekkendste verhalen van de vorige eeuw als uitgangspunt.
Een begrijpelijke keuze. Het verhaal zit vol verschrikkingen van de oorlog, grootse heldendaden en fascinerend vooroorlogs idealisme. Dat spreekt nog altijd tot de verbeelding. Evenals hoofdpersoon Robert Jordan (Stijn Westenend) die openlijk worstelt met zijn eervol geweten, en de onvermijdelijkheid van de dood.
Toch blijkt het in dit Voor wie de klok luidt een lastige klus om Hemingways tekst helder en boeiend voor het voetlicht te krijgen. Het mag allemaal wat theatraler. Er is twee uur lang nauwelijks een geluidseffect of muziek te horen. Er staat een decor van niks, en de dramatische scènes zijn niet dynamisch genoeg. Het komt dus volledig aan op het acteren, dat te vaak wisselvallig is.
Een uitzondering is Angelique de Bruijne die het vurige Spaanse temperament van Pilar, de vrouw van de gedesillusioneerde guerrillaleider Pablo, met veel elan en gebaar vertolkt. Haar bruisende aanwezigheid geeft de voorstelling de broodnodige pit. In mindere mate doet ook Dimme Treurniet dat als Pablo. Maar hij is dikwijls slecht te verstaan.
Dit brengt de voorstelling Gernika in herinnering. Een theaterbewerking van hetzelfde boek, die het Utrechtse groepje De Maan onlangs op de zomerfestivals speelde. Barstensvol temperament, beweging en passievolle flamenco. Zoveel zelfs dat daarbij juist weer de inhoud naar de achtergrond verdween. Wie nu kan beide verenigen?
Compagnietheater, Amsterdam, 18 september. www.theaterea.nl
Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.
RSS voor reacties.
Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.