Vincent Kouters

Een zwaarlijvige vrouw zit gehurkt in de Terschellingse duinen. Ze heeft haar bloemetjesjurk hoog opgetrokken en doet ongegeneerd haar behoefte. Wegwijzers geven aan dat ze zich langs de verbindingsweg tussen Strontgat en Pisbergen bevindt. Wat volgt is een al even gênant avontuur.

Het is de Vlaamse locatietheatergroep Comp.Marius die zich hier in duinen heeft verschanst. Hun voorstelling Allen die Vallen gaat deze week op het Oerol Festival in première. Het stuk is gebaseerd op het gelijknamige hoorspel van Samuel Beckett uit 1957.

Thematiek en humor doen sterk denken aan werk van typisch Vlaamse schrijvers als Herman Brusselmans en Dimitri Verhulst. Een stoet aan onaangepaste figuren in te kleine auto’s of te krappe broekjes passeert de tribune langs het duinpad. Niemand lijkt geremd door enige vorm van beschaafdheid, ofwel: de seksuele dubbelzinnigheden zijn niet van de lucht. Tel daarbij op Becketts melancholische visie en de uitkomst is dat Comp.Marius een met stront besmeurd pareltje in handen heeft.

Ook in twee andere Oerolpremières gaan theatermakers op zoek naar cultuurverschillen en bijbehorende aanpassingsproblemen, maar dan serieuzer. Zo reist Carla Mulder (Lange Poten) in de voorstelling Meisje Loos naar de Verenigde Staten. Aanleiding is een koffer met stereoscopische foto’s van haar grootvader. Daar zitten plaatjes tussen van zijn plantage in een van de zuidelijke staten. Eenmaal ter plaatse ontdekt Mulder dat achter de romantische nostalgie van die oude foto´s een veel grimmigere werkelijkheid schuilt, en sluipt ongewild de rassenkwestie in haar verhaal.

Meisje Loos is het vervolg op Stills, waarin Mulder haar opa´s foto´s al presenteerde. Opnieuw heeft Mulder een lichte en naïeve toon gevonden om haar zware onderwerp te benaderen. Alleen halen enkele flauwe scènes nog wel eens de vaart en spanning uit de voorstelling.

Het meest geëngageerd van allemaal is Sabri Saad el Hamus. Sawn, het vierde deel uit zijn Pax Islamica reeks is voor het eerst op Oerol te zien. De Vlaamse actrice Sarah Moeremans en Saad el Hamus zelf spelen een stel. De relatie komt onder druk te staan als zij ontdekt dat hij stiekem aan het vasten is tijdens de Ramadan.

De fantastisch grappige tekst van Mustafa Stitou speelt op fijnzinnige wijze Oosterse beschaving (de 12e eeuwse dichter Omar Khayyám) en Westerse verworvenheden (Kentucky Fried Chicken) tegen elkaar uit. Sawn wordt gespeeld in een knusse tent in het bos bij West-Terschelling, ver weg van alle Oeroldrukte. Een perfecte plek voor dit poëtische liefdesverhaal.

Oerol, Terschelling: nog t/m 22 juni. www.oerol.nl