Vincent Kouters

Een vooroordeel over De Parade, het rondreizende theaterfestival dat vanaf afgelopen weekend in Utrecht staat, is dat publiek er vooral komt om te drinken. Daar is natuurlijk niks mis mee, maar leuker wordt het als niet de hele tribune, maar het podium naar de drank ruikt, zoals in de Orkater-voorstelling Dranck: stoere mannen muziektheater over kapot gaan, van heel ver weer terugkomen en andere ‘bullshit’. Bedacht en gespeeld door drie jonge acteurs en muzikanten tevens die zichzelf The Sadists noemen en vorig jaar al een grote Paradehit hadden met Alabama Chrome

In Dranck spelen ze nu drie alcoholisten die samen in een aftands huis wonen, en slapen in een driedubbel stapelbed. Daar vallen ze pas in als ze volkomen lam zijn, als ze zoveel gezopen hebben dat ze niet meer op hun benen kunnen staan. Vanuit het bed kotsen ze dan het hele huis onder – een fraai, ranzig effect dat door ingenieus aangebrachte buisjes groteske vormen aanneemt.

De morsige, surrealistische humor doet denken aan een televisieserie als The Young Ones. De jongens steken met vorken op elkaar in, vallen van vier meter hoog uit bed en maken van alles kapot. Samen met de Ashton Brothers-achtige acrobatiek en slapstick voor beginners brengt dat een voortreffelijke show teweeg.

Ook goed te verteren zijn de nummers die ze spelen. Drankliederen, smartlappen, koorzang, alles even feilloos en soulvol uitgevoerd op harmonica, gitaren, een elektrisch orgeltje of percussiebestek. Blikvanger is een zelfgemaakte contrabas, bestaande uit een zinken teil en een stuk hout waarop twee snaren zijn gespannen.

Een voorstelling als Ballet voor dikke jongens is waarschijnlijk pas grappig als het publiek wel beneveld is. Anders slaat deze lollig bedoelde klucht van NTGent de plank volledig mis. De humor komt niet boven het niveau van de grap in de titel uit.

Drie acteurs waggelen in dikmaakpakken over het podium. Deze dikke jongens werken op een saai kantoor en lopen elkaar te sarren door briefjes met ‘ik stink’ op andermans rug te plakken. Verder maken ze zich druk over de ‘jaarlijkse collegaatjes -barbecue’ waar ze hun ‘poppenkast voor de allerkleinsten’ spelen. Vanwege een voorspelbaar misverstand ontstaat er ruzie en verandert de poppenkast in een ballet.

Hoewel acteur Servé Hermans nog zijn best lijkt te doen om met zijn vetste Brabantse accent de grappen kracht bij te zetten, valt er bitter weinig te lachen. Ook het verhaal slaat nergens op. En het beloofde ballet blijkt grappig noch goed. Even lijkt de voorstelling een stekelig randje te krijgen als er een vreemdeling, ‘een neger’ op kantoor verschijnt. Maar al een scène later verdwijnt ook deze hoop. ‘Oh, die is even een banaantje eten,’ zegt Hermans. Daarna niets mee van vernomen.

Daarbij werden de acteurs in Paradetent De Blauwe Hemel regelmatig overstemd door gekrijs uit de zweefmolen ernaast en ander lawaai buiten. Een tamelijke aanfluiting, maar gelukkig valt er op de Utrechtse Parade tot 26 juli genoeg te zien, en te drinken.

De Parade: Moreelse Park, Utrecht, 10 juli. T/m 26 juli. www.deparade.nl