In de jaren 50 zat heel Amerika aan de buis gekluisterd als I Love Lucy werd uitgezonden. Deze komedieserie leverde de blauwdruk voor de vele sitcoms die hierna zouden komen. Tv-sterren Lucille Ball en Desi Arnaz speelden hierin een dommige roodharige huisvrouw en haar Cubaanse man.
Ball en Arnaz waren in het echt ook getrouwd. Maar hun biografie leest eerder als een tragikomedie. Regisseur en toneelauteur Jeroen van den Berg en Stichting Loot hebben deze geschiedenis bewerkt tot DesiLucy. Een bij vlagen erg komische, maar ook veel te lange voorstelling.
Het verhaal is ingenieus. Een schrijversduo werkt aan een script over Ball en Arnaz. Terwijl ze schrijven aan de scènes worden deze voor op het toneel gespeeld. We zien de moeizame totstandkoming van de tv-serie, de daaropvolgende oprichting van productiemaatschappij Desilu en de echtelijke ruzies die uiteindelijk leiden tot de scheiding van Ball en Arnaz, gespeeld door Trudi Klever en Hans Thissen.
Ze zien hun droomproject in vervulling gaan. Maar langzaam verandert het huiskamerdecor van hun successerie in een beklemmende ruimte waaruit niet meer te ontsnappen valt. De grens tussen tv-serie en realiteit vervaagt, en Desi’s drankprobleem escaleert.
Klever speelt Ball als een krachtige, gepassioneerde vrouw. Soms ongegeneerd grappig, net als acteurs Frans de Wit en Nartan Meerlo in de vele bijrollen. Maar DesiLucy had een stuk scherper kunnen zijn als er gekort werd op bijvoorbeeld de vele revueachtige intermezzo’s en het oninteressante plotlijntje rond producer Jess Oppenheimer. Ofschoon de slotscène prachtig is. Hierin moet een oudere en, jawel, gedesillusioneerde Lucille Ball komen opdraven in een suffe talkshow. Weemoedig blikt ze terug op het hartstochtelijke begin van haar liefde: When Desi loved Lucy.
Toneelschuur, Haarlem, 10 oktober.
Reacties
Powered by Facebook Comments