Vincent Kouters

Neuken met een meisje, ruim achttien jaar oud en in een camouflagepak gestoken, terwijl de kamer in de hens staat en een vriendin over de telefoon oorlogsgeluiden maakt. Het overkomt Nick (Gijs Naber), de beste vriend van Danny (Johnny de Mol). Die op zijn beurt verzucht dat niemand het meer normaal doet.

Deze moralistische ondertoon klinkt in het door Marcus Azzini geregisseerde Sexual Perversity tot aan het einde toe door. De relatie tussen Danny en Esther (Jelka van Houten) loopt op de klippen omdat jongeren tegenwoordig niet meer weten hoe ze moeten samenleven. En het wilde singlebestaan maakt ook hun beste vrienden alleen maar ongelukkig.

De tekst van David Mamet dateert uit 1974 en is drastisch gepimpt. De voorstelling wil aansluiten bij de belevingswereld van de MTV kijkende jongeren van nu. Het gaat nog steeds over liefde, relaties en seks, maar het taalgebruik is grover en cooler.

Een ander middel dat wordt ingezet is popmuziek. Naast het door Birgit Schuurman en Jelka van Houten gezongen Parttime Lover trekt in een rap tempo zo’n beetje de gehele popgeschiedenis van de laatste tien jaar aan ons voorbij. Zappend van de ene naar de andere scène krijgen we een oppervlakkig beeld van het leven van deze vier mooie jonge mensen. Maar vooral niet te lang, geen tijd voor een diepere gedachte, want daar wordt het volgende nummer alweer gestart.

Het draait allemaal om de acteurs. De promotie van de voorstelling is er afhankelijk van. De namen en gezichten van Schuurman en De Mol staan prominent op alle flyers. Producenten MTV en Rick Engelkes hopen zo de doelgroep massaal naar de theaters te lokken. De Mol en Van Houten doen zichtbaar hun best, maar kunnen het eendimensionale karakter van hun personages niet verhullen. Birgit Schuurman is voornamelijk onderkoeld en afstandelijk. Maar of ze dat acteert, is de vraag.

Alle drie worden ze echter van het podium gespeeld door een hysterische Gijs Naber. Met veruit de meeste tekst en praktisch alle grappen op zijn hand, sleurt en trekt hij de voorstelling omhoog uit een sfeer van dramatische middelmatigheid. Een verademing.

Voor een voorstelling met de titel Sexual Perversity blijft het uiteindelijk allemaal tamelijk onschuldig en tam. Alle boxers en behaatjes blijven netjes op hun plek om de strakke lichamen. Zelfs de ietwat onwennig uitgevoerde lapdance van Schuurman is niet in staat om de voorstelling met de broodnodige geilheid te injecteren. Wat overblijft, is een lekker, maar vluchtig product.