‘Girls who are boys. Who like boys to be girls. Who do boys like they’re girls Who do girls like they’re boys. Always should be someone you really love.’
Beter dan met het refrein van Girls & Boys van de Britse popband Blur kan Shakespeares komedie As You Like It eigenlijk niet samengevat worden. En dit geldt in nog veel sterkere mate voor Gerardjan Rijnders’ bewerking van het stuk bij het Nationale Toneel, waarin hij het spel dat Shakespeare speelt met de klassieke genderrollen nog veel verder uitvergroot en zo effectief tot onderwerp maakt. Man, vrouw, homo, hetero – niets staat hier vast.
Alle verdraaiingen en verwikkelingen vinden plaats in het mysterieuze Woud van Arden. Een soort schaduw van de echte wereld, die somber wordt verbeeld in de scènes aan het hof van Hertog Frederik in het eerste bedrijf. Terwijl daar iedereen gekleed gaat in strak zwart leer en grote grijze truien, zijn in het woud felgekleurde openhangende kamerjassen de regel. Verder creëren wat rondslingerende tractorbanden en loslopende (echte!) kippen een landelijke sfeer, waarin alle koppeltjes hun hartstochtelijke liefdesuitingen, als wel dierlijke driften de vrije loop kunnen laten.
Rosalind (Anniek Pheifer) en Orlando (Xander van Vledder) vormen het belangrijkste liefdespaar. Maar Rosalind wordt verbannen naar het Woud en daar vermomt ze zich voor de veiligheid als jongen. Dan komt ze Orlando weer tegen, die haar niet meer herkent, maar wel opnieuw verliefd wordt op de nu besnorde Rosalind. Daaromheen cirkelt een bonte stoet aan geile herders, herderinnen en geitenhoedsters, een op jongens jagende filosoof (René van Zinnicq Bergmann) en een biseksuele nar (Jochum ten Haaf), die elkaar allemaal het hof maken. De onvermijdelijke orgie is al gauw een feit en aan het einde komt de huwelijksgod Hymen, in een vrouwelijk lichaam (Antoinette Jelgersma), langs om in een klap vier huwelijken te besluiten.
Saai wordt het geen moment. In de hoogste versnelling vliegt regisseur Gerardjan Rijnders door het nodeloos ingewikkelde plot en weet binnen de toptijd van 1 uur en 50 minuten, een even compact als duidelijk verhaal te vertellen. Al even snel jagen de acteurs nagenoeg foutloos de Shakespeariaanse volzinnen eruit. Ook zijn de flauwe 16e eeuwse grappen en moppen aangepast aan deze tijd, ook al blijven ze soms flauw.
Opvallend is het grote aandeel jonge, pas afgestudeerde acteurs in de groep. Daarvan zijn onder meer Van Vledder en Eline ten Camp, als de brutale Celia, perfect op hun plaats naast meer ervaren (maar evenmin oude) acteurs als Pheiffer en Ten Haaf. Die gemiddeld erg jonge leeftijd van de spelers, benadrukt nog eens het snelle en energieke karkater van deze voorstelling.
Zo is het oude rot Rijnders, theatervernieuwer van weleer, mooi gelukt om een compacte, eigentijdse en bijdehante Shakespeare-komedie te ensceneren.
Een keer wordt wel gas terug gedaan. Op het ogenblik dat filosoof Jacques begint aan zijn wereldberoemde ‘All the world’s a stage’ monoloog. Waarin op voortreffelijk wijze het uitzinnige travestie- en verkleedmotief van deze komedie wordt geïnterpreteerd.
Koninklijke Schouwburg, Den Haag, 16 februari. Tournee t/m 3 mei. www.hnt.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments