Vincent Kouters

Een handje bij binnenkomst. Een gesprekje na afloop. Acteur Peter Faber schuwt geen enkel middel om zijn publiek te betrekken bij wat hij op het podium doet. Hij geeft de indruk dat hij nog het liefst bij de toeschouwers op schoot zou willen kruipen om ze te laten genieten van de lekker kitscherige verhalen van Dario Fo. Faber speelt Fo heet de voorstelling. Het moge duidelijk zijn, deze avond draait geheel en al om Peter Faber.

Samen met Fo-vertaler Frans Roth heeft hij drie verhalen van de Italiaanse clown, acteur en schrijver bewerkt. In deze monoloog wisselt hij die verhalen af met stukjes uit het mythologische verhaal over Icarus en Daedalus.

Fo’s verhalen zijn absurde parabels vol archetypische personages. Zo is daar het verhaal over een boer die door hard werken een onvruchtbaar stuk grond laat bloeien, of zoals Faber en Fo het zeggen: ‘van de zwarte keutel van de duivel een paradijs maakte.’ Het overdreven zelfvertrouwen van de man is niet klein te krijgen, zelfs niet als de heer en eigenaar van de grond zijn vrouw verkracht en zijn kinderen sterven. In een ander tamelijk hilarisch verhaal gaat een naïeve jongen op zoek naar het verdwenen ‘poezemuisje’ van zijn verloofde.

Fo’s verhalen worden gevoed door een afkeer van verstikkend katholicisme en een voorliefde voor koddig commedia dell' arte. Ook hebben ze een moraal die het in de jaren 70 misschien goed zou hebben gedaan.

Maar Peter Faber kan vertellen als de beste. En dat doet Fo’s gedateerde spinsels goed. Met zijn uitbundige vertelstijl legt hij de nadruk op de beste kwaliteiten van de uitbundige verhalen: kleur en humor.

Zaantheater, Zaandam, 6 december. Tournee t/m 7 mei. www.impresariaatwallis.nl