Wie het Frans-Oostenrijkse theatercollectief Superamas ervan beticht lelijk en slecht gespeeld theater te maken, krijgt van de groep zelf waarschijnlijk geen ongelijk. Daar gaat het hen ook niet om, zullen ze zeggen. Ironie, zelfkritiek en het vermengen van genres, dat zijn hun stijlmiddelen. Waar het dan wel precies om gaat, blijft de vraag. In hun multimediale spektakel Empire (Art & ... meer
Sciencefiction is een genre dat zelden in het theater te zien is. Jongensgroep Susies haarlok waagde zich er toch aan en maakte de sciencefictionvoorstelling Wij weten ook niet wat er gaat gebeuren. In deze nerdy jongensfantasie gooien ze alle conventies en clichés die het genre kenmerken op een hoop, met melig, soms zelfs knullig muziektheater als resultaat. Nieuwkomers zijn de ... meer
Als in een bloederige actiefilm vliegen de lichamen en ledematen je om de oren in Zwart dier treurigheid, een toneelstuk van de Duitse Anja Hilling. Van minuut tot minuut worden de hachelijke lotgevallen van een jonge vriendengroep in een woedende bosbrand gevolgd. Een auto ontploft, een moeder rent door het vuur voor haar baby, armen smelten, handen verkolen en kindervingers ... meer
Theater maken in de geest van de controversiële Weense schilder en theatermaker Oskar Kokoschka - bruut en explosief, maar ook humoristisch - dat is de bedoeling van de voorstelling Kokoschka Live! De makers, een supergroep bestaande uit Nieuw West, De Veenfabriek en De Warme Winkel, kozen ervoor geen biografische of filosofische zoektocht te verbeelden. In plaats daarvan komen ze met ... meer
Het complete decor komt uit de lucht gevallen in Plenty coups & sitting bull, de tweede voorstelling van duo Kuno Bakker (Dood Paard) en Jorn Heijdenrijk (Discordia). Minutenlang staat Bakker op de brug in de nok van het theater en smijt een complete huisraad naar beneden: stoelen, koffers, kostuums, hoofdtooien, plastic verpakkingsmateriaal, bekabeling, een bijl. Heijdenrijk, met een magnifieke onhandige ... meer
Nieuwe (en meestal ook jonge) theatermakers krijgen op het zuidelijke Festival Cement de kans om te laten zien hoe ver ze echt durven gaan in hun werk. Experimenteerdrift en koppige eigengereidheid worden vooral toegejuicht door de artistieke leiding. Gevolg: de korte voorstellingen kunnen volledige raak of mis zijn. Op de openingsavond afgelopen dinsdag in de Verkadefabriek in Den Bosch was ... meer
Het voorspelt meestal niet veel goeds als toneelgroepen menen een verklarende woordenlijst bij hun voorstelling te moeten leveren. Toneelgroep Maastricht doet het nu bij De opgaande zon, een tekst van Herman Heijermans uit 1908, die ook nog eens flink wat ondernemersjargon bevat. Woorden als assureren, verreljaar en insolvent zijn schering en inslag in de bewerking van regisseur Arie de Mol, ... meer
Acteur Bart Slegers zit voor op het toneel in de Rotterdamse Schouwburg en draait heel de avond plaatjes: Miss You van de Rolling Stones, Stoont als een garnaal, All Tomorrow’s Parties en meer uit dezelfde periode. Met de soundtrack van Poeskafee, een nieuwe voorstelling van Gerardjan Rijnders bij het RO Theater, zit het wel goed. Maar dat kon ook haast ... meer
Iedere generatie is ongelukkig op zijn eigen wijze. In het theater dit seizoen betreuren de babyboomers hun vervlogen idealen en zwaarbevochten vrijheden, die nu vooral ongebreideld materialisme lijken te voeden, in bittere komedies als mightysociety7 van Eric de Vroedt en Poeskafee van Gerardjan Rijnders. Hun kinderen, een nieuwe generatie twintigers, staan inmiddels ook op het podium. In minstens even bittere ... meer
De Nederlandse identiteit laat zich uiteraard niet eenvoudig in een toneelvoorstelling vangen. Toch wagen Aus Greidanus en zijn complete Appelensemble een poging in hun nieuwste marathonvoorstelling Tuin van Holland, een dubbel drieluik over de geschiedenis van Nederland. Maar hoe divers en gefragmenteerd dé Nederlander ook moge zijn, regisseur Greidanus en zijn tekstschrijvers hadden de lange avond toch beter iets meer ... meer