Bijna iedere zin die in Rotterdam valt, bevat wel een goed geplaatste ‘fuck you’ of ‘fok jou’. Het komt ook regelmatig voor dat een personage zich ‘fucking genaaid’ voelt. Als dat zo is, dan is de schuldige meestal een ‘bitch’, een ‘wijf’ of een ‘fucking kuthoer’. De schrijver van dit toneelstuk heet Hayco Oudeman. [...meer]
Op het platteland moest alles anders worden. Het bleek valse hoop. In Het land laat de Britse toneelschrijver Martin Crimp een echtpaar zien dat vlucht van hun verstikkende, stadse omgeving. Ze verhuizen naar een onderkomen in de provincie, naar een tot huis omgebouwde graansilo. Maar daar blijkt dat ze alles behalve ontkomen zijn aan de [...meer]
Geen economische crisis te bekennen in Kantje boord , de nieuwste klucht van en met Jon van Eerd. Deze speelt zich af op zee, op het luxe jacht van een rijke industrieel, ver weg van de bewoonde, realistische wereld. Het is een plek waar mensen een meningsverschil oplossen door elkaar te vermoorden en waar een [...meer]
Bimbo , de nieuwste theatervoorstelling van mimeduo Boogaerdt/VanderSchoot is in feite één lange tietenclip. Vijf actrices dansen op een dreunende hiphopbeat, terwijl ze steeds meer kledingstukken verliezen. Maar er is meer aan de hand. Na een tijdje beginnen ze hun lichamen te vervormen met maskers, overdadige make-up en plastic folie. De tietenclip wordt geleidelijk [...meer]
Joke Tjalsma, die in Op de ziel een bedrogen vrouw speelt, haalt op een gegeven moment een jachtgeweer uit haar tasje. Ze zegt niet te weten of het ding geladen is. Nadat de andere personages het geweer uitgebreid bewonderd hebben, zet ze het veelbetekenend in een hoekje. Als vanzelf stijgt daardoor de spanning in alle ruziescènes [...meer]
Clowns irriteren. Hoewel het hun bedoeling is leuk te zijn, bereiken ze met hun rode neus en geforceerde grapjes nogal eens het tegengestelde effect. Dat maakt ze tot tragische figuren. Herman Heijermans maakte daar dankbaar gebruik van toen hij in 1904 Saltimbank schreef: een eenakter over circusclowns met relatieproblemen. Theatermaker Joeri Vos (als kind [...meer]
Het is niet moeilijk om een toneelvoorstelling van Susanne Kennedy (1977) te herkennen. Bij binnenkomst valt al direct het kleurrijke, unheimliche decor op: drie wanden zonder ramen of deuren, daarop een behangetje met een gekmakend motief. Hierin staan de acteurs, onbeweeglijk op hun plek, in extravagante kostuums, onherkenbaar onder lagen schmink. Hun stemmen zijn [...meer]
De voornaamste vraag die de theaterversie van Het gouden ei oproept, is: Waarom is de stem van Victor Löw versterkt? Löw speelt Rex, de ongelukkige die zijn vriendin in een Frans pompstation ziet verdwijnen om nooit meer terug te komen. Zodra het tot hem doordringt dat zijn Saskia spoorloos verdwenen is, slaakt hij acht ijzingwekkende kreten. [...meer]
In het LAK theater in Leiden zitten vier zenuwachtige acteurs op een rijtje: Niels Croiset, Lore Dijkman, Aafke Buringh en Katja Schuurman. Ze hebben nog geen idee wie of wat ze deze avond moeten spelen. Om hen heen liggen mysterieuze decorstukken: slaapzakken, dikke jassen en een touw. Ze wiebelen op hun stoelen en [...meer]
De naam van Adolf Hitler valt geen enkele keer gedurende de nieuwe solo van Helmert Woudenberg, Übermensch geheten. Dat is knap, want anderhalf uur lang kruipt de acteur in de gedaante van de Führer. Door hem te spelen, wil Woudenberg een licht werpen op Hitlers leven en denkbeelden en deze uiteindelijk zelfs verbinden. Dit [...meer]