“Heerlijk zo’n open deur. Dat kan alleen maar in dit dorp,” roept de dokter als hij bij Alfred (Jules Croiset) en Mies (Nelly Frijda) naar binnen dendert. Koud uit de grote stad verhuisd naar een klein bekrompen dorp om daar te genieten van een welverdiende oude dag, krijgt het echtpaar een bonte verzameling dorpsbewoners over de vloer.
Oud Vuil, geregisseerd door Anny van Hoof, is een komedie over de angst om ouder te worden. Over het durven loslaten van materiele rijkdom. En over dorpsmentaliteit versus het stadsleven. De thematiek, hoewel verre van origineel, lijkt een goede basis voor een leuke voorstelling. Helaas komt de uitwerking ervan erg gehaast en ongeïnspireerd over.
Aan de gekke typetjes zal het niet liggen. De psychopathische buurjongen (Abel Nienhuis) en zijn ordinaire moeder (Ingeborg Elzevier), voorheen de hoer van Nederweert, voeren hun ontregelende rol naar behoren uit. Maar vooral Cas Enklaar is als dichtende zwerver en op euthanasie beluste dokter de juiste man op de juiste plaats. Met zijn subtiele maniertjes en mimiek geeft hij zijn twee karikaturale rollen een eigen kleur en inhoud.
Naast deze groep rare figuren steekt het echtpaar Alfred en Mies maar flets af. Alle hilariteit vindt plaats rond hun grote witte bankstel. Maar het enige waar ze zich druk over lijken te maken, is de kerstlezing op de herenclub en de salsacursus. Enige vorm van spanning tussen hen en de andere personages is afwezig. De zeer clichématige tekstbehandeling van de acteurs helpt daarbij niet.
Er zijn maar weinig echt grappige momenten in Oud Vuil. De obligate persoonsverwisseling, de onthulling van het vaderschap van de zwerver – het wordt allemaal even halfslachtig uitgewerkt. Een luide gasexplosie maakt tenslotte een einde aan deze slordig uitgevoerde komedie.
Oud Vuil van Flip Broekman en Thomas Verbogt door Hummelinck Stuurman, regie Anny van Hoof. Leidse Schouwburg, 2 december. Tournee. www.humstu.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments