Momenten van plaatsvervangende schaamte maken van Sarah Moeremans’ Alleen in je wereld een schrijnende komedie. De theatermaakster heeft zonder meer een grappige tekst geschreven. Over sociale conventies en hoe het doorbreken daarvan tot mateloos gênante situaties kan leiden. Haar acteurs gaan daar zo ver in mee, dat het wegkijken je soms nader staat dan het lachen.
De plaats van onheil is een feestje in het nieuwe huis van hoofdpersonage Niels (Louis van der Waal). Hij heeft een paar collega’s en vrienden uitgenodigd, maar is als de dood dat hij een sociale misstap begaat. Welke muziek opzetten? Wat voor hapjes opdienen? Welke onderwerpen aansnijden? Al snel blijkt dat zijn gasten net zo onzeker zijn over de houding die ze moeten aannemen: er wordt krampachtig belangstellend gebabbeld over het bedrijf, administratief werk en Niels’ fantastische uitzicht.
Deze suffe, maar leuk gespeelde gesprekken worden afgewisseld met ontluisterende kijkjes in de psyche van ieder personage. Verlangens en angsten worden dan opeens uitgesproken of -gezongen, waarna het geneuzel weer onverstoord doorgaat. Vooral Bibi (Judith van den Berg), de enige vrouw op het feestje, moet het in die innerlijke monologen van de hunkerende mannen vaak ontgelden. De liedjes persifleren de mierzoete pop van Sky Radio, en zijn vaak tenenkrommend. Opzettelijk wel, maar toch.
Natuurlijk ontspoort het hele festijn. De onzekere dertigers komen langzaam los, en een hoop glazen alcohol later is het verschil tussen de onuitgesproken verlangens en dat wat werkelijk gezegd wordt nog maar moeilijk te onderscheiden. De voorstelling verandert langzaam in een schaamteloze nachtmerrie.
Alleen in je wereld is de eerste van een reeks voorstellingen van Moeremans bij Productiehuis Rotterdam. Moge de rest net zo origineel en ongemakkelijk zijn.
Rotterdamse Schouwburg, 11 december. www.rotterdamseschouwburg.nl
Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.
RSS voor reacties.
Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.