Schizofrene wanhoop in sober ‘Hunker’ van Sarah Kane
recensie | Reageren uitgeschakeld
‘De buitenwereld is ontzettend overschat,’ zegt een personage in Sarah Kanes toneeltekst Hunker. Hoe gruwelijk, eenzaam en liefdeloos de door de Britse Kane geschetste wereld ook is, Hunker bevat toch ook opvallend veel droge humor. ‘Hoor jij wel eens stemmen?’ ‘Alleen als ze tegen me praten.’
En praten doen ze, de stemmen in Hunker, dat nu te zien is in een sobere regie van Olivier Provily. In het stuk komen geen reguliere personages voor, met een naam of ook maar karakteristieke eigenschappen. Er zijn slechts vier stemmen die door elkaar en langs elkaar heen hun eigen monoloog uitspreken. Soms ontstaan er ...