Vincent Kouters

Afterparty’s kunnen soms heel treurig zijn. Ook op het Oerol Festival, waar mimeduo Boogaerdt/VanderSchoot Dans je de hele nacht met mij? speelt, een droefgeestige voorstelling vol herkenbare feestellende.

Het kotsende meisje. De in zijn eentje dansende jongen. De met iedereen flirtende echtgenote wier man buiten met zijn autosleutels in de hand staat te wachten. Een voor een komen ze ’s nachts uit de Terschellingse strandtent De Branding gezwalkt. Buiten klinkt aanhoudend de doffe basdreun van Gloria Gaynors I Will Survive, het ultieme dans- en feestnummer dat slechts herkenbaar is als de deur open zwaait.

Publiek zit buiten op het strand. Het is getuige van een ter plekke uitgevochten relatiecrisis van het echtpaar, gespeeld door Bianca van der Schoot en René Geerlings. Van hun dronken getreiter en hun wezenloze discussies. Van grappen die worden begonnen, maar nooit afgemaakt. De laatste ronde is dan allang geweest. En het bier wordt alsmaar schraler.

Ondertussen een paar honderd meter verderop, op hetzelfde strand, zorgt Boukje Schweigman voor nog een hoogtepunt in een kwalitatief toch al hoogwaardige Oeroleditie.

Haar Wiek wordt gedanst in een grote, zwarte, ronde doos. Hierin draaien vlak boven de grond de drie wieken van een onverbiddelijke machine die de hele performance niet zal stoppen en die drie danseressen voortstuwt en opjaagt. Alsmaar in de rondte, een uur lang, en steeds sneller. Eerst worden de meisjes erdoor geslagen, later, als ook hun bewegingen gecompliceerder worden, draaien de rollen om en lijkt het alsof zij de wieken aandrijven. De beperking wordt hun kracht.

Wiek is een magistrale ode aan de cyclische beweging. Met als tweede grote aandrijfkracht Douwe Eisenga’s compositie die crescendo naar meerdere climaxen toewerkt. Draait na Oerol ook op andere festivals.

Dans je de hele nacht met mij? door Boogaerdt/VanderSchoot; Wiek door Schweigman&. Oerol Festival, Terschelling. T/m 21 juni. www.oerol.nl