recensie


Narziss & Goldmund komen eindelijk tot leven

Veel wordt aan de verbeelding overgelaten in Narziss & Goldmund – Erik Whiens tweede regie bij Toneelschuur Producties. Gelukkig maar, het maakt deze bewerking van de gelijknamige roman van Hermann Hesse uit 1930 alleen maar spannender.

Narziss en Goldmund: de een wetenschapper, de ander kunstenaar. Op jonge leeftijd komen ze elkaar tegen in een klooster, in de Middeleeuwen. Goldmund blijkt in alles de tegenpool van Narziss. En dat verbindt hen voor het leven.

Goldmund prefereert een zwervend bestaan boven een leven binnen de benauwende muren van het klooster. Hij wil de wereld ontdekken. Zichzelf ontdekken. Het wordt een barre tocht langs vele welwillende vrouwen en gefrustreerde leermeesters, langs kastelen en door de pest uitgeroeide dorpen. Hij vermoordt eens iemand. Maar altijd geldt: geniet van elke nieuwe ervaring.

In de speelse bewerking van Tom Blokdijk is een vertelvorm gevonden waarin filosofische beschouwingen en spannende avonturen elkaar afwisselen. Hesses verhaal wordt naverteld en nagespeeld door drie naamloos blijvende figuren. Het wordt een raamvertelling.

De acteurs Lard Adrian, Bram Coopmans en Ali Ben Horsting staan in een statige bibliotheek. Met een perfecte timing en een indrukwekkend inlevingsvermogen vertellen ze een volstrekt helder verhaal. Waarbij de rollen per scène opnieuw verdeeld worden. Twee uur lang kijken naar drie mannen in een bibliotheek en niet één saai moment. Dat is geen geringe prestatie.

Goed, de gekke bekken, de vele zenuwtrekjes van Horsting, de salsamuziek die soms uit de waterkoeler klinkt; meligheid ligt wel eens op de loer. Maar Whien weerstaat die verleiding. Zowel de romanpersonages als de drie vertellers komen moeiteloos tot leven en zijn boeiend tot het laatste moment.

Narziss & Goldmund door Toneelschuur Producties, regie Erik Whien. Te zien tot 11 februari. Volgende seizoen tournee. www.toneelschuur.nl

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments