recensie - Nachtschade - Firma Rieks Swarte


Mooi licht, zonder blijvende indruk in ‘Nachtschade’

In het pikkedonker vangt de voorstelling Nachtschade aan. Met lucifers, schemerlampen en houten lichtbakken proberen drie personages uit de Gouden Eeuw met de namen Alpensla, Kalketrip en Kaardebol hun licht te laten schijnen op wie en waar ze zijn. Maar net als het publiek tasten ze een uur lang in het duister.

Nachtschade is de eerste regie van theatermaakster Gienke Deuten bij de theatergroep van Rieks Swarte. Een logische samenwerking, want net als Swarte legt Deuten in haar werk een voorliefde voor inventief objecttheater aan de dag, gecombineerd met een licht absurde, naïeve vertelstijl.

De drie acteurs (Martijn de Rijk, Ferdi Janssen en Rogier in ‘t Hout) doen alsof ze ter plekke hun personages verzinnen en daaromheen een raar verhaal over de plotselinge verdwijning van al het licht in hun woonplaats Delft. Dat gaat gepaard met een hoop lollig gekibbel en grappige anachronismen. Ook leidt het incidenteel tot een filosofisch gedachte-experimentje: ‘Wat nu als wij verzonnen blijken te zijn?’

Deuten liet zich inspireren door het werk van Hollandse schilders uit de 17e eeuw. Vermeer vooral. Door een ingenieus gebruik van licht wordt de voorstelling opgesierd met enkele mooie oer-Hollandse taferelen en een knappe live reconstructie van Het melkmeisje.

Maar alle invloeden, ideetjes en gedachten willen maar niet een geheel worden. Dat is de makke van dit verder speelse Nachtschade. Hoewel er vast diep en lang over iedere scène is nagedacht, is de uitwerking ervan meestal extreem terloops. Waardoor de beelden die Deuten, haar acteurs en vormgevers Swarte en Jaqueline van Eeden nauwgezet hebben gecreëerd nimmer een blijvende indruk achterlaten.

Toneelschuur, Haarlem, 27 januari. Tournee t/m 27 februari: www.firmarieksswarte.nl

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments