Vincent Kouters

Toen 30 minuten, een reeks nepdocumentaires van Arjan Ederveen, voor het eerst op de televisie werd uitgezonden, dachten sommige mensen dat de absurditeiten die ze zagen werkelijk hadden plaatsgevonden. Zo gedetailleerd was de lulligheid van het dagelijks leven gereconstrueerd. Theatermaker Servaes Nelissen lijkt voor zijn nieuwe voorstelling Dollywood, geregisseerd door Tom de Ket, goed naar Ederveen te hebben gekeken.

Het verhaal gaat over een documentairemaker met de naam Servaes Nelissen. Deze is getuige van een ordinaire burenruzie in zijn eigen dorp. Een cosmetisch chirurg uit de grote stad heeft een lap grond gekocht naast dat van de nuchtere boer Conijn en laat daar een grote kliniek verrijzen. Als mevrouw Conijn vervolgens een verregaande operatie laat uitvoeren, staat de situatie op scherp.

In een aantal korte scènes vertellen de personages – die allemaal door Nelissen gespeeld worden – hun verhaal voor de camera de documentairemaker. Door middel van kundig poppenspel lardeert Nelissen het verhaal met beelden van de lokale toneelvereniging waar door de komst van een professionele regisseur de spanningen inmiddels ook zijn opgelopen.

Het misleidende realisme van 30 minuten is in het theater natuurlijk niet na te maken. Maar een goed observator is Nelissen zeker. Dollywood is een aaneenschakeling van kleine, al te menselijke ijdelheden. Voor de camera van Nelissen wil iedereen, inclusief de documentairemaker zelf, slim en spontaan overkomen. Ook al kost dat meerdere takes.

De grappen over klemmende schuifdeuren, verstopte riolen en lokale toneelverenigingen zijn lang niet altijd even origineel. De minutieuze uitwerking van de personages en de sterke dialogen, die Nelissen dus allemaal in zijn eentje uitvoert, maken evenwel veel goed. Maar het is vooral de pure bezieling van Servaes Nelissen, de theatermaker, die overdondert.

Dollywood door Servaes Nelissen, regie Tom de Ket. Toneelschuur Haarlem, 23 februari. Tournee.