Vincent Kouters

In een van de leukste scènes uit Het Misverstandt van het RO Theater komen drie buiksprekers elkaar toevallig tegen bij de dokter, alle drie de pop nog op de arm. Een van de mannen heeft een ontzettende pijn in zijn buik en blijkt niet lang meer te kunnen leven. De babbelzieke poppen zijn daardoor nogal over hun toeren. Want waar moet HankyPanky heen als zijn baasje dood is?

Na de succesvolle sprookjesparodie Lang en Gelukkig van vorig jaar, reist het Rotterdamse RO Theater deze winter opnieuw langs de Nederlandse schouwburgen met een knotsgekke onzinvoorstelling voor het hele gezin. Dit keer met een tekst van Peer Wittenbols die bestaat uit vier zijdelings met elkaar verbonden taferelen. Naast de semitragische buiksprekersvertelling zijn dat: een grappig verhaal over zwaarlijvige trapezeartiesten, een aantal scènes met een verveelde God in de hoofdrol en afsluitend, bij wijze van uit de hand gelopen toegift, de onnozele mini-opera Heden soep van de dag.

De verbindende factor is revue. Regisseur John Buijsman verwezenlijkt hier zomaar een bonte en toegankelijke parade van circusacts, tragikomische scènes en vrolijke muziek. Dit allemaal in een prachtig decor van Thomas Rupert, bestaande uit een caravan met een tentje erbovenop, een koepel voor de vijfkoppige band en een ouderwets tickethokje.

In die caravan wonen de gemankeerde acrobaten. De vader (Jack Wouterse) heeft na het circusongeluk waarbij zijn vrouw om het leven kwam nooit meer aan een trapeze gehangen. Zijn zoon Helmut (René van ‘t Hof) probeert de inmiddels flink uitgedijde artiest terug in de touwen te krijgen. Ze wonen samen met Tante Ageeth (Annet Malherbe), een kille vrouw die er erg onder lijdt dat ze maar niet van de klungelige Helmut kan houden.

Buijsman en Wittenbols weten in Het Misverstandt op een treffende manier tragiek en komedie te combineren zonder dat de voorstelling te serieus wordt. Want het gaat natuurlijk om de grappen, de vele, vele grappen. We zien dikke acteurs in te krappe pakjes, slapstick met trapezeladders, Helmuts falende pogingen om contact te zoeken met zijn overleden moeder en Tante Ageeth die haar jongens probeert te knuffelen, wat ze helemaal niet kan.

Zo naverteld klinkt het wellicht van een wat bedenkelijk niveau, maar de sterke acteurs voegen veel toe. Rene van ’t Hofs mimiek en bewegelijkheid zijn onnavolgbaar en de droogkomische Malherbe is op haar best in deze fysieke rol. Mooi zijn ook een onderkoelde Hans Leendertse als God en John Buijsman zelf, die de stervende buikspreker speelt.

Uiteindelijk speelt iedereen nog een andere rol in de dwaze soep-opera. In deze finale gaan de remmen pas echt los. Alsof alle grappen en grollen van daarvoor nog niet melig genoeg waren voor een echt maffe familievoorstelling. Zo wordt met behulp van een knijpfles ketchup, dronken obers met loszittende snorren en een paar ontploffende pannen soep een wel heel onzinnig einde gebreid aan een verder uiterst feestelijk Misverstandt.

Rotterdamse Schouwburg, 20 december. Tournee t/m 8/03. www.rotheater.nl