Vincent Kouters

Hordes Westerse kunstenaars en activisten trekken jaarlijks naar de Palestijnse conflictgebieden, hopend van betekenis te kunnen zijn met een film, theaterstuk of humanitair project. Theatermaakster Laura van Dolron reist op dit moment samen met journalistiek filmmaker Mark Kulsdom door de Westelijke Jordaanoever om haar eerste documentaire te maken. Over de relatie tussen deze Westerlingen en de Palestijnen.

Van Dolron: ‘Wat mij trekt aan dit gebied is de vraag wat anderen trekt aan dit gebied.’

De film (werktitel: Parels voor de Palestijnen) wordt gedeeltelijk gefinancierd met Van Dolrons prijzengeld van de Charlotte Köhler Prijs voor veelbelovende theatermakers. De rest is eigen geld, om het onbevangen karakter van de reis te kunnen behouden.

Het conflictgebied heeft volgens haar een grote aantrekkingskracht op Westerlingen omdat voor Palestijnen begrippen als menselijkheid, vrijheid en rechtvaardigheid geen abstracties zijn, maar termen die binnen enkele minuten in ieder gesprek vallen. ‘Ze nemen het leven hier veel serieuzer dan wij. Ik kom net als al die andere kunstenaars hier om mijn hart op te halen aan existentiële vragen en twijfels. De vraag is hoe opportunistisch dat is.’

Voor de film speelde Van Dolron haar monoloog My name is Rachel Corrie voor de Israëlische muur. Ook schreef ze ter plekke een nieuw toneelstuk, Who are you helping?, dat ze speelt met het hoofd van de Palestijnse Bond voor acteurs, Abdelfattah Abusrour. ‘Hij denkt dat veel mensen hier komen omdat ze thuis eenzaam zijn en iemand zoeken die hen nodig heeft. Hij vroeg me of ik thuis ook eenzaam was.’

De theatermaakster stelt graag haar eigen belevingswereld centraal in haar werk. In haar voorstellingen, die ze zelf categoriseert als stand-up philosophy, heeft ze het vaak over de gekunsteldheid van het medium theater. Zo moet ook deze documentaire een reflectie worden op de praktijk van het maken van een documentaire.

Van Dolron: ‘Ik heb in Jerusalem, Hebron en Bethlehem actief gezocht naar een verhaal om te vertellen en die zoektocht zie je. Net als in mijn theatervoorstellingen wil in de film heel transparant te werk gaan, om te laten zien dat ik de werkelijkheid manipuleer. Ik vind dat belangrijk, omdat een documentaire suggereert de werkelijkheid te vangen. Terwijl dit medium juist door die waarheidsclaim nog leugenachtiger is dan theater of gewone films.’

Eerst moet Van Dolron terug naar Nederland omdat ze de komende twee weken een reprisereeks van de voorstelling Welk stuk? speelt in Theater Frascati in Amsterdam.

‘Daarna ga ik een mooie wereldverbeterende stand-up documentary afmonteren. En dan ga ik me verbazen over het aantal mensen dat in Nederland op straat slaapt, iets waar de Palestijnen niets van snappen.’