Een tsunami zo groot als die in Indonesië in 2004 treft zomaar Nederland. Het land is opeens grotendeels onbewoonbaar, een rampgebied zoals we dat zo vaak op tv zien. Wie helpt nu de Hollanders? De steun blijkt uit onverwachte hoek te komen: Hongarije ziet er geen probleem in om miljoenen Nederlandse vluchtelingen op te nemen.
Tenminste, zo gaat dat in de theatrale reconstructie van dit rampscenario door theatergroep Space. In het performanceachtige Holland Tsunami, drowning in Europe laten theatermakers Petra Ardai en Luc van Loo met een nepdocumentaire zien hoe dat gaat. Tussen de beelden door geven ze luchtig commentaar, gaan ze met het publiek in discussie en delen ze wijn en kaas rond.
Het idee is spannend, maar de uitwerking liet tijdens de première in het Amsterdamse Bellevue theater toch te wensen over. De techniek was verre van optimaal en de geïmproviseerde vraaggesprekjes met toeschouwers klonken vooral voorspelbaar (Wat zou je missen aan Nederland? Wat zou je meenemen naar Hongarije?). En waarom wordt alles zo monotoon en hakkelend aan elkaar gepraat door vertelster Bojana Mladenovic?
Wel leuk zijn sommige geïnterviewden op de videobeelden: een cynische taxichauffeur bijvoorbeeld, en een enthousiaste afgevaardigde van de Hongaarse regering die de Nederlanders welkom heet op het centraal station in Boedapest. Ook worden Hollanders ter plaatse gevraagd naar hun indrukken van het gastland. Een racistisch bejaard stel, een homopaar en een club studentes hebben ieder zo hun eigen vooroordelen.
Terwijl nu de waterschapsverkiezingen plaatsvinden, lijkt het moment juist gekozen voor Holland Tsunami. Toch gaat de voorstelling niet per se over klimaatverandering. Space richt zich eigenlijk vooral op het gevolg van de ramp: de omgekeerde inburgering. Wat een aardig, maar niet belangwekkend portret oplevert van de grenzen van de Nederlandse identiteit.
Theater Bellevue, Amsterdam, 13 november. www.spaceworld.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments