Vincent Kouters

Op het podium in het Haagse Theater aan het Spui staan onder andere Doutzen Kroes, Jeroen Pauw, David Lynch, Johnny Bravo en Jessica Rabbit. Althans, als levensgrote kartonnen knipplaten. Deze en een hoop andere populaire cultuurfiguren moeten de belevingswereld voorstellen van personages Aya, Bo en Venus, drie stijlvolle twintigers in het door Hanna Bervoets geschreven toneelstuk Roes.

Dit wordt op uitbundige wijze gespeeld door het jonge theatergroepje Firma Mes, bestaande uit acteurs Roos Eijmers, Lindertje Mans en Daan van Dijsseldonk en regisseur Thomas Schoots. Maar een hoop leuke regievondsten en een knetterende electro-soundtrack ten spijt, heeft deze roes toch net iets te veel weg van een middelmatige trip.

Het begint als het hippe drietal in hoekige outfits, die zo in een videoclip van Lady Gaga hadden gekund, hun twintigersdip staat te verdrinken in een kille club. De punch heeft een onheilspellend chemisch kleurtje en al snel belanden ze in een allengs weirder wordende roes, waarvan de droombeelden met veel gevoel voor show worden geënsceneerd.

Maar wat de groep hiermee nu precies wil zeggen, blijft uiterst vaag. Geen enkele aanzet tot een verhaallijn wordt doorgezet. Er is een vermeend liefdesleven tussen Aya en Bo. Er wordt gesuggereerd dat Bo het succesverhaal van zijn expositie in Berlijn bij elkaar gelogen heeft. En het is eveneens zeer de vraag of we de zangcarrière van Venus serieus moeten nemen.

Maar het gaat natuurlijk om de vorm, en niet de inhoud. Geinig zijn dan ook een persiflage op de eliminatierondes in het tv-programma America’s Next Top Model en een nineties eurotrash hitje met bijbehorende robotdansjes. Zo verwijst Bervoets’ tekst voortdurend naar de popcultuur waar deze twintigers van doordrenkt zijn.

Maar waar Roes het vooral van moet hebben, is het enthousiasme van de spelers. Die zijn op hun best in de schaarse momenten dat ze direct contact mogen maken met het publiek. Bijvoorbeeld als Mans al dansend ene Wil op de tweede rij probeert te verleiden, of als Eijmers minutenlang stoïcijns het nietszeggende Gaga-mantra het publiek in mag zingen: ‘rah-rah-ah-ah-ah roma-roma-ma-ah ga-ga-ooh-la-la’.

Gezien: Theater aan het Spui, Den Haag, 18 mei. Daar t/m 20/5 en 15/6 t/m 19/6: www.firmames.nl