recensie


Hallo, Jezus Christus!

Haar zoon is jarig op eerste kerstdag. Hij wordt drieendertig. In haar flatje op de achtste verdieping zit Maria klaar met flessen wijn, een grote tas boodschappen van de C1000 en de Q-music kerstspecial op de radio.

Hallo Maria – geschreven en geregisseerd door de pas afgestudeerde Joeri Vos – is het verhaal van een moeder (Irma Nijenhuis) en haar zoon Josjua (Floris Verkerk). Omdat ze elkaar niet begrijpen, reageren ze hun frustraties op elkaar af. Daarbij is het toevallig kerst. Voor Vos de aanleiding om een overdaad aan platte symboliek er in te gooien.

Zo komt Josjua binnen lopen met twee bloedende handen. Vervolgens stoot hij zijn hoofd tegen de afzuigkap en krijgt hij een verband om zijn hoofd. Zijn vriendin – een overbodige rol van Delilah van Eyck – heet natuurlijk Maria M. Hij leest het boek Een cursus in wonderen en hij blijkt uiteindelijk zelfs te kunnen zweven. De radio speelt ondertussen voortdurend liedjes uit Jesus Christ Superstar. Welk verhaal Vos ook wilde vertellen – over eenzaamheid of geloof in wonderen – het gaat jammerlijk verloren in het weldadige gebruik van goedkope kerstsymboliek en te makkelijke verwijzingen naar het levensverhaal van Jezus.

De voorstelling begint nog zo veelbelovend. Maria, alleen in haar saaie appartement, pakt gehaast een volle boodschappentas uit, terwijl ze ingrediënten controleert in een Allerhande. Met kerstliedjes, hysterische dj's en The Sound of Music op tv probeert ze tevergeefs de stilte uit haar leven te bannen. De schrijnende eenzaamheid van dit beeld is indrukwekkend – mede dankzij verrukkelijk spel van Nijenhuis. Van wonderen is dan gelukkig nog geen sprake.

Hallo Maria van Joeri Vos door Bellevue Lunchtheater, regie Joeri Vos. Theater Bellevue Amsterdam, 28 december. Te zien t/m 7 januari. www.theaterbellevue.nl

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments