Vincent Kouters

‘Ze zijn toch heel anders dan we gewend zijn hier in Nederland.’ De Bredase Esmée uit de voorstelling Friezen! van theatergroep MC was al door haar moeder gewaarschuwd. Kijk uit met wie je omgaat, zeker bij zulke types. Niet te vertrouwen. Natuurlijk slaat de jonge Brabantse vrouw de goed bedoelde adviezen van haar moeder in de wind en maakt ze een afspraak met haar Afrikaanse chatvriend. Kamau Takele noemt hij zichzelf online, wat stille krijger zou moeten betekenen.

Ze komt bedrogen uit. Behalve zijn donkere huidskleur is er niks Afrikaans aan de wat sullige jongeman. Zijn echte naam is Takele Hiemstra, hij blijkt zwaar Fries te praten en van zijn zielige vluchtelingenverhaal is ook al helemaal niets waar. Takele is weliswaar in Kenia geboren, maar op jonge leeftijd geadopteerd door een hardcore Fries echtpaar.

Friezen! van Aliza Tekofsky is samen te zien met Orange Guinea Pigs 3.1 van de gelijknamige mimegroep. Dit zijn de twee terechte winnaars van de tiende editie van Hollandse Nieuwe, een festival voor beginnende theatermakers. Net als het festival worden deze twee voorstellingen geproduceerd door theatergroep MC – de nieuwe naam waaronder de onlangs gefuseerde groepen Made in da Shade en Cosmic Theater verder gaan. Naast de nieuwe naam, verwachten ze volgend jaar ook hun eigen nieuwe speelplek in gebruik te kunnen nemen op het Westergasfabriekterrein in Amsterdam.

Friezen! is de leukste van de twee. Zo is het alleen al grappig om Takele, gespeeld door Ignaro Petronilia, eersteklas Fries te horen praten. Haast onverstaanbaar (voor niet Friezen) wordt het als een meningsverschil met zijn moeder, nuchter gespeeld door Joke Tjalsma, op hoge Friese toon wordt uitgepraat. Als dan ook nog eens te pas en te onpas Mike Libanon als John, de clichématige Surinaamse buurman, Takele’s woonkamer binnen komt gedanst, is de clash van accenten, talen en culturen compleet.

Verwarring en een heuse persoonsverwisseling zijn de voornaamste elementen van deze komedie, die dankzij de humoristische tekst en goede acteurs geslaagd genoemd kan worden. Dat tussen de scènes door ook nog eens zangeres Manoushka Zeegelaar Breeveld te zien en vooral te horen is, maakt het alleen maar beter.

Net iets minder overtuigend, maar gewoon geinig is het energieke Orange Guinea Pigs 3.1. De mimevoorstelling begint erg sterk met een fantastische compilatie van herkenningstunes van oude tv-series en tekenfilms (van The A-Team, via Spiderman tot Vrouwtje Theelepel). De onderlinge spanningen in de surrogaatfamilie die ze spelen, worden door de jonge spelers af en toe wat minder geïnspireerd uitgewerkt: veel geschreeuw en gejank is niet per definitie leuk.

Op hun best zijn de Guinea Pigs in de speelsere scènes, waarin met een raar voorwerp (een komkommer of wortel bijvoorbeeld) wordt geëxperimenteerd. Dan kan het op het einde zelfs nog even onverwacht naargeestig worden.

Theater Frascati, Amsterdam, 24 april. Daar t/m 3 mei. www.mconline.nl