Vincent Kouters

Acteur en regisseur Josse De Pauw brengt in de voorstelling RUHE liederen van Schubert en een aantal monologen van oud SS’ers samen. De rust en romantiek van het een dissoneert heftig met de onmenselijkheid van het ander en precies hierin ligt de schoonheid van deze muziektheatervoorstelling.

De Pauw maakte RUHE bij Muziektheater Transparant in samenwerking met Zeeland Nazomerfestival. Het is deze week te zien in de Van Riessen Houthallen te Goes. Deze in onbruik geraakte loods voorziet de voorstelling van duisternis en melancholie.

Schubert wordt gezongen door twaalf zangers van het Collegium Vocale. De mannen staan kris kras tussen het publiek, dat achter in de loods in een slordig geformeerde cirkel van stoelen zit. Deze opstelling doet de samenzang krachtig en kraakhelder klinken.

Zo zuiver als het koor klinkt, zo gespleten is het gedachtegoed van de SS’ers die het koor onderbreken met hun monologen. De teksten die De Pauw hiervoor gebruikte, zijn in de jaren 60 opgetekend door kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar. Ze interviewden mensen die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog uit ideologisch oogpunt bij de SS aansloten en die daar nu met nostalgie naar terugkijken. Echte onmensen dus.

Per voorstelling wisselt de samenstelling van acteurs. Carly Wijs en Dirk Roofthooft namen de première voor hun rekening. Helaas is Wijs vaak iets te onderkoeld en dit haalt net de angel uit haar betoog. Hoestend en rochelend komt even later Roofthooft op. De SS’er die hij speelt, is een neuroot die met veel humor en krachtsvertoon spreekt over een periode die hij zonder aarzelen als de beste in zijn leven beschouwt. Indrukwekkend.

Net als de finale waarin het koor een door componiste Annelies Van Parys bewerkte versie van het lied Ruhe, schönstes Glück der Erde ten gehore brengt. Rust en duisternis vloeien ten slotte geheel natuurlijk samen.

RUHE door Muziektheater Transparant en Zeeland Nazomerfestival, regie Josse De Pauw. Goes, 1 september 2007. Tournee t/m 27 januari. www.nazomerfestival.nl