Een onvervulde kinderwens – niet zelden in een toneelstuk met welgestelde veertigers in de hoofdrollen is dit de (al dan niet verborgen) aanleiding voor de handeling. Ook in Volmaakt geluk. Een vlotte nieuwe tekst, geschreven door misdaadauteur Charles den Tex en regisseur Peter de Baan. Rick Engelkes produceert.
Engelkes speelt zelf, samen met Renée Soutendijk het echtpaar Tom en Ellen. Hij is directeur van zijn eigen bedrijf, zij is advocaat, en ze hebben alles wat ze willen. Behalve een kind, blijkt al snel.
Tijdens een dineetje in hun designappartement met magnifiek uitzicht over de stad, worden ze geconfronteerd met Mara (Isa Hoes), een alleenstaande jeugdvriendin die zwanger probeert te worden. De vraag is of Tom zaaddonor wil zijn. Volgen: rijkelijk vloeiende wijn en discussies over het opgeven van vrijheden en het verdwijnen van mooie strakke lichamen. Tot zover niets nieuws.
Maar dan ergens halverwege verandert de voorstelling ongemerkt van een psychologisch huwelijksdrama in een duistere thriller die zich afspeelt in de hogere regionen van het Nederlandse bedrijfsleven. Het kind van Mara blijkt de inzet van een groots en onnavolgbaar zakenplan van Tom, die zelf langzaam verandert van een goedzakkerige echtgenoot, in een snoeiharde zakenman. Het einde is tamelijk cynisch. Uiteindelijk betekent hier het volmaakte geluk voor de een, het ultieme ongeluk voor de ander.
Deze gedaantewisseling werkt verfrissend, maar kan niet verhelpen dat de voorstelling een aantal inzakmomentjes kent, waarin de personages ook nogal onbeholpen hun gevoelens onder woorden brengen. Niet blijft ongezegd en zo sijpelt de spanning langzaam weg.
Toch: enkele leuke regievondsten, zoals het rijdende bureaustoelenballet, maken dat weer een beetje goed. Niets is volmaakt.
Schouwburg Amstelveen, 4 februari. Tournee t/m 10 mei. www.volmaaktgeluk.nl
Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.
RSS voor reacties.
Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.