recensie - Hannie Schaft - Theater De Engelenbak en Studio 5


Engelenbak vertelt een mooi, filmisch Hannie Schaftverhaal

De jonge verzetsheldin Hannie Schaft deinsde tijdens de Tweede Wereldoorlog niet terug voor de liquidatie van welke foute Nederlander dan ook. Is in naam van de vrijheid alles geoorloofd? Deze vraag en het leven van ‘het meisje met het rode haar’, zoals ze ook genoemd werd, is het onderwerp van Hannie Schaft, een sobere maar zeer onderhoudende voorstelling van Theater De Engelenbak.

Theatermaker en acteur Helmert Woudenberg schreef de tekst en regisseerde de voorstelling zelf met een groep van 19 (veelal jonge) amateuracteurs.

Op klassieke wijze vertelt Woudenberg het verhaal over een meisje dat opgroeide in een streng, links gezin en dat haar heil vindt in het plaatselijke verzetswezen. Alles wordt zonder opsmuk geënsceneerd. Op een kaal podium spelen de acteurs, gekleed in authentiek ogende jaren 40 kostuums, een glashelder verhaal met filmische kwaliteiten.

In een aangenaam hoog tempo wisselen de scènes elkaar af. Veel aandacht wordt besteed aan het bedompte familieleven van de Schaftjes, waar ook nog de geest van een jong gestorven dochter (een leuke rol van Sanne Olijerhoek) rondwaart, die sarcastisch commentaar levert. Het contrast met de stoere mannenretoriek van de verzetsgroep waar Hannie Schaft zich bij aansluit, is groot.

Maar ook de politiek getinte discussies tussen Hannie en haar medestudenten, het leven van twee Joodse onderduikers en de belevenissen van twee andere verzetsmeiden, zijn kort en krachtig neergezet. De voorstelling schetst een mooi, realistisch beeld van het leven in tijden van oorlog. Op zich niets nieuws, maar verfrissend hierin is de afwezigheid van al te sentimentele of heldhaftige toestanden.

Een nadeel van zo’n grote groep acteurs is wel dat iedereen een gelijk aandeel dient te krijgen. Dat levert zo nu en dan een overbodige scène op, en een erg vluchtige afhandeling van de onfortuinlijke arrestatie van Hannie Schaft en haar executie enkele weken voor het einde van de oorlog.

Maar de hoofdrol wordt knap gespeeld door de stuurs kijkende Sanne Helgenberger. Deze Hannie Schaft is een vrouw die serieus genomen wil worden, en respect afdwingt. Naar haar beweegredenen blijft het evenwel gissen.

Gezien: De Engelenbak, Amsterdam, 5 mei. Daar t/m 29 mei: www.engelenbak.nl

Reageer

Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.

RSS voor reacties.

Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.

*Verplicht