Vincent Kouters

De kleine bovenzaal in de Haarlemse Toneelschuur is geen Terschellingse duinpan. Toch heeft het nieuwe toneelgroepje Via Berlin zich gewaagd aan een theatertournee van hun Oerolvoorstelling-in-de-duinen Een mond vol zand, waarvan de première afgelopen zaterdag in het cleane, zandloze Haarlemse theater plaatsvond.

Behalve de locatie is er niet zoveel veranderd aan Een mond vol zand, dat gecoproduceerd wordt door Orkater. En dat is positief. De opzwepende muziek op een scala aan eigengemaakte instrumenten klinkt nog altijd bijzonder dramatisch en is zonder meer het hoogtepunt van de voorstelling. Een hoofdrol hierin speelt violiste Rosa Arnold die in haar knappe solo’s oosterse en westerse elementen vermengd. Ze wordt ondersteund door de drummende acteur David Lucieer en actrice Dagmar Slagmolen, die een melkbuscello bespeeld.

Het eenvoudige verhaaltje over een zwangere vrouw die op zoek gaat naar haar man – een vermiste fotojournalist in Afghanistan – is duidelijk ondergeschikt aan de magnifieke muzikale uitwerking ervan. Maar desondanks kent het toch nog een onverwachte ontknoping.

De Nederlandse vrouw vindt haar man na een barre tocht terug in het hutje van een jonge Afghaanse vrouw. In een van de indrukwekkendste scènes loopt het stel door de woestijn terug naar de bewoonde wereld. Terwijl Arnold een emotionele vioolsolo ten beste geeft, kon het Oerolpubliek het tweetal destijds minutenlang door de duinen zien ploeteren. In het theater staat deze lange scène op video. Zodat de originele impact ervan een beetje verloren gaat, net zoals de hele voorstelling in het theater iets netter en meer gladgestreken overkomt. Maar desondanks blijft Een mond vol zand een kort, maar krachtig theaterdebuut van een jong groepje muzikale theatermakers.

Toneelschuur Haarlem, 10 september. Tournee t/m 1 november. www.orkater.nl