Vincent Kouters

foto: Sanne Peper

mannetje met de lange lul wordt gespeeld door twee mannetjes: Kuno Bakker van toneelgezelschap Dood Paard en Jorn Heijdenrijk van Maatschappij Discordia. Hierin proberen ze twee verschillende toneelteksten aan elkaar te monteren, van Alexandre Dumas en Václav Havel. Dat dit grandioos mislukt, is natuurlijk de bedoeling in deze fenomenale, filosofische klucht, met alle verkleedpartijen, verwarring en overspel van dien.

De mannen komen vrijwel naakt op. Bakker begint te rommelen met decorstukken en kostuums. En bij wijze van proloog begint Heijdenrijk aan een essay van de achttiende-eeuwse Franse filosoof Julien Offray de la Mettrie. Over de geneugten van de filosofie. Alleen is het woord ‘filosofie’ consequent vervangen door ‘toneelspelen’. Overigens komt de titel van deze voorstelling ook van deze filosoof.

Die liefde voor toneelspelen wordt vervolgens direct in de praktijk gebracht met een frivole opvoering van de Dumas-tekst. Hierin spelen de mannetjes een pas getrouwd koppel. Beide echtlieden houden echter ook hun minaars aan, die voor de nodige verwarring zorgen, al was het maar omdat ze door dezelfde acteurs worden gespeeld. De tekst van Havel daarna is wat langdradiger, maar daar staat een hoop ontregeling tegenover.

Bakker en Heijdenrijk spelen dit alles tussen een overdreven hoeveelheid rode doeken, achterdoeken en valdoeken. Ook hun kostuums bestaan gaandeweg uit steeds meer lagen kleding. Totdat niet meer te zien is waar de plooien van het doek ophouden en die van de jurken beginnen.

Zo blijkt mannetje met de lange lul een buitengewoon grappige zedenschets, over zoeken naar geluk binnen het huwelijk en over het genot van toneelspelen. Met die lange lullen valt het trouwens wel mee.

Theater Frascati, Amsterdam, 9 januari. Tournee t/m 31/1. www.doodpaard.nl