recensie


De tijd rekt poëzievoordracht op tot theatervoorstelling

Wie in korte tijd honderd liefdesonnetten schrijft, moet weten waar hij over praat. Hij moet in ieder geval een overdadige verliefdheid ervaren hebben, en – vanzelfsprekend – een bijzonder goed dichter zijn. Nobelprijswinnaar Pablo Neruda deed het, en schreef Cien sonetos de amor (1959) voor zijn geliefde Matilde Urrutia.

De acteurs van het Antwerpse toneelgezelschap De Tijd, gespecialiseerd in theater met literaire inslag, zijn fan van Neruda’s liefdespoëzie. Ze staken de koppen bij elkaar voor een eigen liefdesverklaring aan de Chileense dichter, in de vorm van een theatervoorstelling.

Toch is Omdat het niet anders kan in veel dingen geen gewone voorstelling. Drie microfoons en zeven stoelen, vormen het complete toneelbeeld. De zeven performers die vervolgens opkomen, lijken gekleed op een woeste tangoavond. Maar ze gaan zitten, en nemen om de beurt het woord achter een microfoon. Ieder blijkt zijn of haar favoriete Neruda-sonnetten ingestudeerd te hebben en mag die op geheel eigen wijze reciteren. Lucas Vandervorst opent met de opdracht van de bundel. Ze worden begeleid door Rony Verbiest die passievolle tango-klanken uit een bandoneon perst.

Neruda vergelijkt zijn onbeteugelde liefde het liefst met de natuur, en dan met name de Zuid-Amerikaanse. Het is poëzie met een ruwe bolster, van iemand die geen matigheid kent. ‘Ik hou niet van je alsof je een roos van zout, een topaas / of een pijl van anjers zou zijn die het vuur verspreiden: / ik hou van je zoals men houdt van donkere dingen, / heimelijk, in een verbond van de schaduw met de ziel.’

Een niet te stoppen stroom aan woorden storten de acteurs over het publiek uit – soms moeilijk, soms banaal, soms grappig, soms niet. De overdadigheid van Neruda’s gedichten past mooi bij de gretigheid waarmee de acteurs op de microfoon af stappen om hun favorieten ten gehore te brengen. Het is af en toe dringen geblazen.

En natuurlijk gaan ze te lang door. Het laatste half uur dringt steeds minder van de natuurrijke beeldspraak door en is het vooral snakken naar een einde aan de wellustig voorgedragen liefdesargumenten. Maar dan haast zich toch nog een, zeg Wim van Grijn of Dirk Buyse, richting voordrachtsplek, om er, vooruit, nog eentje te doen.

12 en 13 februari in de Brakke Grond, Amsterdam. Tournee t/m 15 maart. www.detijd.be

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments