Hoe ver kan broederliefde gaan? Verder dan de liefde tussen man en vrouw? Dat het antwoord niet eenduidig is, laat Theatergroep De Roovers uit Antwerpen zien in hun nieuwe voorstelling Merg. Judith Herzberg schreef deze muziektheatertekst in 1986 naar aanleiding van een krantenartikel. Maar gedateerd is Merg geenszins. De thematiek is universeel en de bewerking van de Roovers is kort, modern en heftig.
In beknopte zinnen wordt het verhaal verteld, waarbij de meest emotionele momenten woordeloos blijven en enkel de live gespeelde pianomuziek van Guy van Neuten klinkt. De scènes volgend elkaar in een rap tempo op en bestaan soms uit niet meer dan een paar zinnen.
Een man (Luc Nuyens) krijgt te horen dat hij alleen kan voortleven als hij een beenmergtransplantatie ondergaat. Dit is voor hem aanleiding om op zoek te gaan naar zijn broer (Adriaan van den Hoof). Maar dan komt het moeilijkste. Hij moet zijn broer vragen of deze zijn mergdonor wil zijn. En dat terwijl hij weet dat deze niet in staat zal zijn om ‘nee’ te zeggen. Onmogelijk kan zijn broer verder leven met nog een dood familielid op zijn geweten – hij was eerder al verantwoordelijk voor de dood van zijn ouders. De vrouw van de broer (Veerle Dobbelaere) is faliekant tegen en dreigt met vertrek. Ondertussen komt de zieke man er ook nog achter dan zijn vrouw (Sara de Bosschere) hem bedriegt.
Deze opeenstapeling van emotionele gebeurtenissen en ethische dilemma’s staat haaks op de lichte manier van spelen en de humorvolle tekst. De gezongen dialogen en aria’s die oorspronkelijk in Merg zaten, worden door De Roovers naturel gebracht. Maar zonder dat muzikaliteit ervan verloren gaat. De vele korte zinnen, het rijm en de herhalingen geven de loodzware thematiek een aangenaam lichtvoetig tintje.
Dit wordt nog eens versterkt door het dromerige pianospel van Van Neuten. Hoogtepunt daarvan is het frivole melodietje op het moment dat de zieke man zijn vrouw in bed betrapt “met een figurant”. De schuldbewuste vrouw verslikt zich terstond in een appel. Bittere ernst verandert op dat moment even in slapstick.
Allen raken uiteindelijk verstrikt in het web van schuld, liefde en haat dat ze zelf weven. Het toneelbeeld benadrukt de onverbiddelijke willekeur van deze krachten. We zien een leeggegoten emmer appels, een met zilver gedekte tafel die gelanceerd wordt en op een groot scherm projecties van flikkerende tl-balken. Met deze beelden maken De Roovers van Herzbergs tekst een prachtig gestileerde voorstelling. Schitterend in zijn eenvoud.
Merg van Judith Herzberg door De Roovers, muziek Guy Van Nueten. In Rotterdamse Schouwburg, 10 december. Tournee t/m 22 december. www.deroovers.be
Reacties
Powered by Facebook Comments