De Polynesische vrouwen van Paul Gauguin doen zijn hart sneller kloppen. Haar grote voorbeeld is de door de ideeën van Voltaire en John Locke verlichte tsarina Catharina de Grote. Een Russische museumconservator en een Nederlandse onderzoeksjournaliste ontdekken in de voorstelling Veel liefs uit Rusland van theatergroep De kern een gedeelde passie voor klassieke kunst en filosofie en een hang naar een oudromantisch leven.
De sober vormgegeven tekstvoorstelling is geschreven door Ineke ter Heege en Jan-Jaap Jansen, samen al meer dan 20 jaar theatergroep De kern. Ze spelen zelf de hoofdrollen. Dat doen ze ingeleefd, maar zonder poespas, soms op het kille af.
Op het podium worden ze bijgestaan door actrice Margreet Heemskerk, die met haar dubbelrollen, onder andere als de gekrenkte vrouw van de conservator, voor de nodige komische afleiding zorgt.
De romance speelt zich af in de Hermitage in Sint Petersburg, waar hij werkt aan een nieuwe tentoonstelling getiteld Weemoed, hartstocht en hoop. Zij komt uit Utrecht om hem te interviewen over het Russische kunst- en cultuurbeleid. Tussen een aantal door schilderes Wies Jansen nauwkeurig nageschilderde panelen van meesterwerken slaat de vonk over.
De kunsthistorische feitjes en geschiedkundige uitwijdingen waar Veel liefs uit Rusland vol mee zit, temperen nogal de vaart. Maar ze verraden ook een oprechte liefde van de makers voor de vervlogen tijden van bildung en idealen.
‘Montesquieu is mijn bijbel,’ declameert Jansen. Ter Heege houdt een betoog voor de helende kwaliteiten van kunst en studie. In de kelders van de Hermitage spelen ze – in correcte 18e eeuwse uitdossing – Catharina de Grote en haar minnaar Grigori Potemkin na. De ingehouden hartstocht giert door het pand.
De Speeldoos, Baarn, 12 januari. Tournee t/m 30 maart: www.theatergroepdekern.nl
Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.
RSS voor reacties.
Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.