Illusionist David Copperfield en supermodel Claudia Schiffer als personages in een filosofische toneelvoorstelling? Het kan. De Vlaamse theatermaker Pieter De Buysser schreef het surrealistische Glanzen, waarin hij de twee supersterren laat opdraven om een en ander te zeggen over schijn en illusie – niet toevallig de handelswaar van een goochelaar en een model.
Voor deze voorstelling werkte De Buyssers eigen theatergroep Lampe samen met het experimentele gezelschap De Koe van Peter van den Eede. Die laatste en actrice Sien Eggers spelen hier samen het gewezen Hollywoodkoppel. Dat ‘spelen’ is in Glanzen een belangrijk woord – de voorstelling is namelijk een poging om de zogenaamde ‘magie’ van het theater bloot te leggen.
Het begint al met de nepaankondiging van Van den Eede dat de voorstelling niet door kan gaan. Hij zegt de bedrieglijk schijnwereld van het toneel zat te zijn, met dat kunstlicht en voortdurende doen alsof. De illusionist-acteur gaat vervolgens op zoek naar het onmogelijke: het werkelijke leven buiten de spotlights.
Hierover ontstaat een diepgravende discussie tussen de twee acteurs, die af en toe spelen dat ze Copperfield en Schiffer zijn. De melancholie viert daarin hoogtij: hier zitten twee mensen die beseffen dat ze onmogelijk uit het systeem kunnen breken waar ze deel van uitmaken.
Ernstige en soms onnavolgbare filosofie wordt afgewisseld met droogkomische scènes waarin Van den Eede als Copperfield wat slechte goocheltrucs uithaalt. Hij doet dit op dezelfde geraffineerd ongeïnspireerde wijze als Tommy Cooper dat ooit deed. Het zijn deze leuke momentjes die de poëtisch hoogdravende tekst een welkome weerstand bieden.
Toneelschuur, 11 januari. Tournee t/m 1 maart. www.dekoe.be www.lampesite.be
“De melancholie viert daarin hoogtij: hier zitten twee mensen die zich beseffen dat ze onmogelijk uit het systeem kunnen breken waar ze deel van uitmaken.” (Vincent Kouters in zijn recensie over de voorstelling Glanzen in de Volkskrant)
“Alleen de schoolmeester in mij bleef wakker en hoorde Gijs Scholten van Aschat zeggen: ‘Ik besef mij’. Beseffen is geen wederkerig werkwoord meneer, het is ‘ik besef’ of ‘ik realiseer mij’.” (Martin Schouten over de voorstelling Liaisons Dangereuses in zijn Dagboek Van Een Criticus in TM)
U en Martin Schouten hebben volkomen gelijk. Het is verbeterd. Dank.
(en dat terwijl ik 's mans dagboek toch met graagte lees.)