Het is Kroum niet gelukt. Gedesillusioneerd keert hij terug uit het buitenland. Geen geld meer, geen succes gehaald en niet getrouwd. Terug naar zijn eigen armoedige wijk, en naar zijn moeder, terug ook naar zijn hypochondrische buurman Tougati en alle andere uitzichtlozen.
Kroum is een toneeltekst van de in 1999 overleden Israëlische schrijver Hanoch Levin, omstreden vanwege zijn felle politieks satires. Kroum hoort daar niet bij. Het is een even zwarte als absurde komedie over mensen die verlangen naar een succesvol leven, maar geen mogelijkheid zien om die verdomde wijk waar ze wonen te verlaten.
Dankzij deze tekst wordt Levin vergeleken met Tsjechov. En inderdaad, ook hier zit een kluitje mensen op elkaars lip, verlangens onvervuld, zich kapot te vervelen. Maar toch, zo herkenbaar, geestig of tragisch als het bij de Rus vaak wordt, zo flauw of alleen maar merkwaardig blijft het bij de Israëliër.
Dat ligt niet aan Herman Gilis, die in deze coproductie van het RO Theater en de Brusselse KVS de titelrol met een opgewekte brutaliteit vervult. Cynisme is Kroums basishouding. Gilis weet daarbinnen nog een hoop verschillende schakeringen te vinden: van puur verongelijkt tot lekker kluchtig cynisme.
Zijn ideale tegenspeler is Lukas Smolders als de al even ongelukkige Tougati. Smolders speelt een leuke klager. En ondanks de eentonigheid van zijn rol, zorgt hij met zijn cabareteske talent voor leuke momenten.
De verder nogal wisselende kwaliteiten van de acteurs in het grote spelersensemble en Levins vervelende en inwisselbare personages, maken deze voorstelling moeilijk om van te houden. Door de snelle regie van Ruud Gielens wordt het nog wel een dynamisch geheel, en nooit echt saai. Maar daarmee is dan ook alles gezegd.
RO Theater, Rotterdam, 19 april. www.rotheater.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments