Bepakt en bezakt laat het argeloos winkelende publiek zich in de V&D per roltrap van de bovenste etage naar beneden vervoeren. Maar dan blijkt er onder aan die trap opeens veertig man publiek te zitten. De blikken op de gezichten van die mensen als ze zich realiseren dat ze midden in een theatervoorstelling beland zijn – en dan nog aan de verkeerde kant ook, namelijk op het speelvlak – zijn soms niet te regisseren zo mooi.
Muziektheatergroep De Veenfabriek speelt de voorstelling Haar leven haar doden op verschillende plekken in de V&D in Leiden. Op de speelgoedafdeling wordt bijvoorbeeld een mierzoete pophit geplaybackt. Een naaktscène vindt plaats tussen de huishoudelijke artikelen. En na sluitingstijd zitten publiek en acteurs in een leeg en verlaten La Place-restaurant. Regisseur Paul Koek verzamelde zo een hoop leuke en uiteenlopende theaterlocaties.
De tekst van de Britse Martin Crimp is al even uiteenlopend. In een aantal totaal niet met elkaar samenhangende scènes belicht hij verschillende aspecten van het personage Annie. Al deze visies zijn op geen manier met elkaar te verenigen en sluiten elkaar zelfs uit. Wat de scènes wel gemeen hebben is een preoccupatie met overmatig consumentisme, pornografie en kapitalisme. Vandaar dus de V&D.
Dat deze chaotische en imponerende locatie af en toe de subtiliteiten van Crimps lichtabstracte tekst totaal overschaduwd, is jammer. Crimp is een stilist en zijn zorgvuldige taalgebruik is verfrissend sober en direct. Een deel daarvan gaat nu verloren. Maar gelukkig horen we die tekst grotendeels uit de monden van de voortreffelijk spelende Reinout Bussemaker en Joep van der Geest. Met zulke acteurs doet dat hele warenhuis er al snel niet meer toe.
V&D in Leiden, 20 oktober. Te zien t/m 11 november. www.veenfabriek.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments