Om de paar minuten gaat een ouderwets rinkelende telefoon over. Dat is het startsein van de installatie All the people I didn’t meet van Judith Nab op de NDSM-werf, waar nu het Over het IJ Festival plaatsvindt. Een voor een lopen de toeschouwers de loods in om de telefoon op te nemen. Niet veel later verdwijnen ze door een deur.
Nab werkt niet met acteurs of een tekst. Haar installatie bestaat uit een tentoonstellingsruimte, waarin toeschouwers in het schemerdonker vrijelijk rond kunnen lopen en met kleine interactieve opstellinkjes mogen spelen. Een sporadisch citaat van Luigi Pirandello moet voor de link met het theater zorgen.
Eenmaal binnen dwalen een twintigtal toeschouwers een beetje rond tot ze ergens op kunnen reageren. Televisies springen te pas en te onpas aan. Opnieuw gaan er telefoons over. Wie opneemt, hoort een bandje met een vage tekst. Er staan computers met de mogelijkheid om te chatten. Achter een ondergestempeld bureau kan je een brief schrijven. Schommelstoelen met een koptelefoon eraan verbonden, nodigen uit te gaan zitten. En af en toe spuit een machine wat mist de zaal in.
Het thema – communicatietechnologie en hoe het ons in contact brengt met steeds meer mensen die we niet of nauwelijks kennen – is al overal in doorgevoerd. De chats gaan over informatieverwerking en de telefoonmonologen gaan over het voeren van gesprekken. Hoe meer communicatiemiddelen, hoe meer mist.
De installatie is uiteindelijk vooral een nostalgische aangelegenheid. Brieven, stempels, opschrijfboekjes, monochrome chatvensters, modern is het allemaal zeker niet. All the people I didn’t meet is mooi vormgegeven, maar ook erg gedateerd. Evenals de sceptische strekking ervan dat de overdadige aanwezigheid van steeds meer communicatiemiddelen in een mens’ leven een averechts effect bewerkstelligt.
Over het IJ Festival: All the people I didn’t meet van Judith Nab en Theatre Espace. NDSM-Werf, Amsterdam, 6 juli. www.overhetij.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments