Een bedrijfsuitje naar het casino klinkt op zich als een prima uitgangspunt voor een tragikomische toneelvoorstelling.
Er zijn ten eerste de ongemakkelijke gesprekken tussen collega’s die elkaar niet of nauwelijks kennen. Dan heb je de onderlinge haat en nijd en de onweerstaanbare verleiding van dienbladen vol gratis champagne. En wanneer dat allemaal samenkomt op een roodfluwelen casinovloer, waar hebzucht en verlies domineren, is het slechts wachten op een hilarisch rampzalige avond.
Zoiets moeten de actrices van theatergroep Norfolk hebben gedacht bij het maken van Casino, hun eerste voorstelling onder de vleugels van Productiehuis Rotterdam. Het acteurscollectief combineerde hiervoor teksten van Elfride Jelinek en Roy Andersson met hun eigen dialogen voor rond de roulettetafel. Voor de eindregie tekende Jeroen Willems.
Origineler is Casino er niet door geworden. Ongemak, dronkenschap en afgunst leiden, in die volgorde, tot gênante vertoningen; van de man die zijn auto en kleding verspeelt met roulette tot en met het muizige vrouwtje van de administratie dat aan het eind van de avond willekeurige mannen staat te verleiden. De voorspelbaarheid van de meeste scènes maakt de voorstelling flauw en eendimensionaal.
Het collectief mist een heldere visie op de materie, en de actrices verliezen zich te veel in het uitvergroten van de tics van normale mensen in een ongemakkelijke situatie.
Spelen kunnen de vier actrices gelukkig wel. Hannah van Lunteren heeft een paar mooie momenten als de gokgevoelige en aan een rolstoel gekluisterde Jessica. En Loes Haverkort heeft de houterige motoriek van een tikkeltje treurige telefoniste goed in de benen.
Maar toch, als zelfs een rondje Russische roulette een spannende noch grappige scène oplevert, gaat er iets fout.
Rotterdamse Schouwburg, 10/12. Daar t/m 23/12. www.rotterdamseschouwburg.nl
Schrijf hieronder een reactie of trackback vanaf je eigen website.
RSS voor reacties.
Wees vriendelijk. Over dit bericht graag. Geen spam.