Vincent Kouters

Love is simple. Als Robert dit zingt, heeft zijn beste vriend Jerry zojuist zijn heimelijke liefde bekend aan Roberts vrouw Emma. Het is het begin van een steeds ingewikkelder wordende driehoeksverhouding en het einde van de klassiek geworden Pinter-tekst Bedrog.

Paula Bangels blijft in haar regie dicht bij de originele tekst. In omgekeerde volgorde zien we het verloop van de geheime verhouding tussen Emma en Jerry. Met elke scène gaan we verder terug in de tijd.

Bedrog begint met een ontmoeting tussen de twee overspeligen, twee jaar nadat hun verhouding zo’n beetje is doodgebloed. Emma (Katrien de Becker) gaat scheiden van Robert (David Cantens). Niet vanwege haar ontrouw – daar bleek Robert tot grote verbazing van Jerry (Jan van Looveren) al jaren van op de hoogte. Maar omdat Robert zelf nog wat buitenechtelijke pleziertjes bleek te hebben. Alle relationele banden tussen de drie zijn dan verbroken.

In de daarop volgende scènes wordt getoond wat hier aan vooraf ging. Doordat de afloop bekent is, worden de manipulatieve karakters van de personages nu pas goed duidelijk. De losse scènes – bruut gescheiden van elkaar door kil licht en Aphex Twin-achtige muziek – bestaan uit dialogen waarin niemand werkelijk het achterste van zijn tong laat zien.

Maar het zijn de fijnzinnige acteerprestaties die Bedrog echt spannend maken. De Becker speelt een mooie mysterieuze Emma. Van Looveren is voortreffelijk als de zich in zijn lot berustende Jerry. De ontdekker van diverse literaire talenten stamelt zich door de dialogen met dooddoeners van zinnen en plotselinge onderwerpwissels.

Daar tegenover staat het soms onverstaanbare gebral van Robert, de schreeuwerige en manipulatieve man van Emma. Stemverheffingen, hysterische imitaties en ander verbaal geweld passen de bedrogen man die zelf ook bedriegt. Dat David Cantens hem bij tijd en wijle wat al te over-the-top speelt gaat ten koste van de ironie van de tekst. Een klein minpuntje in een verder uitstekende prestatie.

De echte hoofdrol is weggelegd voor de tekst van Pinter. Met de woorden 'Pinter' en 'Bedrog' prominent op de drie doeken die de randen van het podiumpje afbakenen, is het onmogelijk om niet te moeten denken aan het raffinement van Pinters bedrieglijke lichte tekst. Alles is bedrog, lijkt het decor te willen zeggen.

Bedrog is geen makkelijk stuk om te spelen. De tekst spreekt voor zichzelf. Maar de lichte regie van Bangels en de fijne tekstbehandeling van de acteurs doen wonderen. Ze maken van Bedrog niet alleen een toegankelijke, maar gelaagde en geheimzinnige voorstelling.

Bedrog van Harold Pinter door De Paardenkathedraal en Raamtheater, regie Paula Bangels. De Paardenkathedraal Utrecht, 4 januari. Te zien t/m 18 februari. www.paardenkathedraal.nl