Idols, X Factor, Op zoek naar Evita: het concept is bekend. Openbare audities zijn de sleutel naar faam en geld geworden. Theaterhuis Alba uit Den Haag stelt de zin van dergelijke talentmachines aan de kaak in de muziektheatervoorstelling De juichfabriek. Hierin probeert een band door te dringen tot die levensbepalende finale.
Op het podium staan de vijf jonge bandleden iets te hoopvol te wachten tot de jury zich roert. Ondertussen strijken ze hun overhemden glad. De jury bestaat uit de stem van een oudere man. Al koffiedrinkend of met een mond vol chips geeft deze stem na ieder nummer zijn ongezouten commentaar. ‘Vooruit dan maar, door naar de volgende ronde.’
Die finale komt nooit. Er zijn alleen maar volgende rondes, en de onderlinge spanningen lopen steeds hoger op.
Regisseur Saskia Mees heeft waarschijnlijk een aantal heftige ruziescènes voor ogen gehad. Helaas komen deze niet zo goed uit de verf, omdat de acteurs zichzelf voortdurend overschreeuwen, en veel te expressief spelen. Daardoor wordt het nergens schrijnend, maar wel vermoeiend. Mees had meer mogen ingrijpen.
Maar deze Alba-acteurs zijn allemaal net begonnen en mogen hun talenten nog ontwikkelen. In dat opzicht is deze voorstelling voor hen, ironisch genoeg, ook een soort auditie. Door naar de volgende ronde is in ieder geval de jonge Olinda Larralde Ortiz. Zij speelt zo ongeveer de Tatjana van de groep, compleet met accent: ‘is er iemand die nog iets tussen mijn lippen kwijt wil?” Als een van de weinige lijkt ze die hele talentenshow niet al te serieus te nemen, waardoor ze en passent de voorstelling van de broodnodige lucht en humor voorziet.
Koninklijke Schouwburg, Den Haag, 26 juni. www.albatheaterhuis.nl
Reacties
Powered by Facebook Comments