Phaedra’s Love is rauw, cynisch en levenloos
recensie | (0)
Het is welhaast een cliché geworden. Waarachtige en pure liefde kan enkel nog zichtbaar gemaakt kan worden in excessief geweld en perverse seks. Deze thematiek werd in de jaren negentig veelvuldig gebruikt in films, onder andere door Quentin Tarantino. Sarah Kane bracht expliciete seks en geweld het theater in. Ze schreef Phaedra’s Love in 1996 – drie jaar voordat ze zelfmoord pleegde. Extreme volharding in de liefde en de uiterste consequentie daarvan, namelijk de dood, staan centraal in deze verregaande bewerking van Seneca’s Phaedra. Anders dan bij Tarantino is Kane’s werk grotendeels gespeend van humor. Phaedra’s Love is hard, rauw ...